Anders, een nieuwe roman rondom hoofdpersoon
Manon Maxim, lijkt voor een brede leeftijdsgroep te zijn
geschreven. Hoe zie je dit zelf?
Dat denk ik ook. Niet alleen door het verhaal dat een mix is van
verschillende genres, maar ook doordat de hoofdpersonages
uiteenlopende leeftijden hebben, vindt iedere leeftijdsgroep wel
zijn gading. Zoals een van de lezers opmerkte: waar je ook van
houdt, je vindt het in het boek terug. Vond ik een erg mooi
compliment.
In het nawoord noem je een van de proeflezers 'mijn Manon'. Is
de fictieve Manon (deels?) gebaseerd op één of meer bestaande
personen en zo ja, bleek dit eenvoudig om een heel nieuw
personage te creëren en deze toch vertrouwde eigenschappen
mee te geven?
In tegenstelling tot de fantasiejagersreeks ben ik bij dit boek op
allerlei vlakken dicht bij de realiteit gebleven.
Plaatsen en woningen die ik ken, maar dus ook met de personages.
Zowel Oded, Diedie als Manon zijn inderdaad gebaseerd op mensen die ik ken. En hoewel ze veel
gemeen hebben met de personages, zijn er ook verschillen, hoor. Het was eerst niet mijn bedoeling,
maar ik vond het achteraf gezien wel eenvoudiger op die manier. Je ziet die mensen voor je terwijl je
schrijft en zo blijf je ook consequenter in hun gedrag en praten.
Voor fantasy is creativiteit nodig. Ben je het daarmee eens? En waar uit zich dat bij jou in?
Ja, daar ben ik het wel mee eens. De meeste schrijvers die ik in dit genre ken, zijn ook op andere
gebieden creatief. Ikzelf schilder ook graag. En vroeger deed ik aan pottenbakken en een tijdje aan
mozaïek. Het uit zich dus niet alleen in het schrijven, maar ook in mijn andere hobby’s, mijn interieur, mijn
voorkeur voor kunst van anderen en in mijn tuin.
Anderssoorten 'een zijtak van de menselijke soort met vreemde gaven' zoals je het in het boek
aanduidt, kunnen zich in vele hoedanigheden omvormen. Waar heb je in hun kunnen de grens
getrokken want in feite zijn de mogelijkheden oneindig.
Ook in het fantasy element wilde ik dus ‘realistisch’ blijven. Ieder mens heeft zijn beperkingen en zijn
gaven, dus ook de anderssoorten. Ze zijn eigenlijk net als wij, maar met iets extra, zoals de telepathische
gave, en daardoor zijn ze in de loop der eeuwen voer geweest voor legenden en verhalen. Maar ik wilde
ze dus menselijk houden, want op zich zijn ze dat ook. Daarom heeft iedere soort slechts één gave en
ook één uiterlijk kenmerk dat hen in lichte mate onderscheidt van de mensen. Dat uiterlijk kenmerk is
bovendien ook vaak bij mensen te vinden, denk maar bijvoorbeeld aan die elfde teen bij duivels, het witte
haar van de engelen of de moedervlek bij de heksen. Vandaar dat ze altijd relatief ‘onopgemerkt’ tussen
ons in konden leven.
Anders leunt tegen de realiteit aan, zo zeg je in een eerder interview. Dit klopt zeker. Bekende
artiesten, bestaande plaatsnamen en veel herkenbaars uit het dagelijkse leven komt voorbij. Dit
realistische vermeng je met bovennatuurlijke elementen dat, zeker in dit geval, erg origineel genoemd
mag worden. Hoe verliep de zoektocht naar ideeën die je later verwerkt tijdens het schrijven?
Goh, bij mij is het zelden een zoektocht. Ik hoor of zie iets en dan denk ik: hé, die of dat zou goed passen
in het verhaal. Wanneer ik met een boek bezig ben, dan denk ik zelden aan iets anders ;-) Zelfs tijdens
het kijken van een film of in een gesprek met een vriendin, dwalen mijn gedachten automatisch af naar
het verhaal en zie en hoor ik enkel dingen die ik zou kunnen gebruiken. Alles wordt in verband gebracht
met het boek. Ik zag bijvoorbeeld toevallig een interview met de zanger van Placebo en dacht: hij zou best
een anderssoort kunnen zijn indien ze zouden bestaan. ;-)
Op de cover prijkt de hoofdpersoon zelf, al kan ze zich in vele gedaantes transformeren. Waarom heb
je besloten om Manon een gezicht mee te geven en niet alles aan de fantasie van de lezer over te
laten?
Dat was niet mijn opzet. Degene die de covers voor uitgeverij Kramat ontwerpt, mijn man en ik bedachten
de cover samen. We vonden een privéjet en een vrouw op de voorkant wel bij het verhaal passen. De
coverontwerpster is toen op zoek gegaan naar modellen en het model dat ze vond, was het meest
geschikt van alle voorbeelden die ze me doorstuurde. Trouwens, Manon ziet er in mijn hoofd ook iets
anders uit dan op de cover, hoor. Onder andere haar kleur van haar. ;-)
Anders wordt gepresenteerd als een roman. Het blijft lastig zoeken naar de juiste stempel, klopt dat?
Heb je het idee dat je met deze keuze ook de grote doelgroep van romanlezers zal bereiken? En denk
je dat lezers het boek juist weten in te schatten?
Zoals altijd met fantasy hebben sommigen er een vooroordeel tegenover, terwijl ik zelfs met mijn
fantasiejagersreeks, die veel puurder fantasy is, al veel lezers heb overtuigd om nu vaker dat genre te
lezen. Maar zoals alle lezers tot nu toe opmerkten, Anders is niet het typische fantasy boek, maar eerder
urban fantasy. Het is ook veel meer een roman, omdat het meerdere elementen bevat. Een recensent
merkte op dat het ook chicklit elementen heeft, maar absoluut ook graag door mannen gelezen zal
worden. Een andere lezer, die absoluut niet van fantasy houdt, vond dat het ook voor pure thrillerlezers
uiterst geschikt was. Er zit bovendien ook romantiek in en detective elementen, dus voor ieder wat wils ;-)
Ik denk dus wel, en zeker als ze de recensies en lezersmeningen in de gaten houden, dat de lezers
intelligent genoeg zijn om het boek juist in te schatten.
In het boek kaart je ook het actuele onderwerp de wil tot actieve levensbeëindiging aan, hetzij net
even anders verpakt.
Was het voor jou belangrijk om een dergelijk thema te verwerken?
Het was niet mijn bedoeling en ik had het dus niet in de gaten. Maar dat heb ik wel vaker, ook bij mijn
andere reeks. Ik kaart hedendaagse maatschappelijke kwesties graag aan, maar dan inderdaad verpakt
in een fantasyjasje. Het is zeker niet om moralistisch te doen, het sluipt gewoon in mijn verhalen binnen.
Je bent bezig met een nieuw deel in de Fantasyjager-reeks
hebben we kunnen lezen. Wat kun je ons vertellen over een
eventueel nieuw project? Een nieuw avontuur van Manon?
Ik schrijf nu dus aan twee reeksen. Het vierde deel uit de
fantasiejagersreeks Droombeeld verschijnt in
februari 2011. Mijn uitgever was laaiend enthousiast over het
Manon Maxim boek, dus vonden ze het gelukkig een prima idee om
ook daar een reeks in te beginnen, hoewel net als bij de
fantasiejagers ieder boek ook gemakkelijk apart kan gelezen
worden.
Droombeeld ligt nu bij de laatste proeflezer, dus ben ik begonnen
aan deel 2 uit de Manon Maxim reeks dat Verborgen zal heten en
waarschijnlijk ook ergens volgend jaar zal verschijnen.
Ondertussen is ook deel 5 van de fantasiejagersreeks
al een flink stuk gevorderd. Het nieuwe avontuur van Manon betreft
een onderwerp dat trouwens erg actueel is,
hoewel de meesten er waarschijnlijk nog helemaal niets over
gehoord hebben. Tijdens de research ben ik meerdere keren
serieus geschrokken en het heeft mijn wereldbeeld danig door elkaar
geschud ;-) Manon krijgt er ook een nieuwe collega bij en uiteraard
wordt ze weer serieus verliefd ;-)
Heb je het idee dat boeken die een fantasy-element hebben toch wat lastig aan de man te brengen
zijn, al lijkt de lezersgroep zich zeker de laatste jaren wel sterk te vermenigvuldigen. Of blijft het
hierdoor juist exclusief, juist omdat dit genre nog zo puur is gebleven?
Ja, zoals ik eerder zei, door het vooroordeel dat er omheen hangt. Ik moet eerlijk bekennen dat ik tot
enkele jaren terug ook nooit fantasy las. Ik las allerlei genres, behalve dat. Tot mijn fantasiejagersreeks
verscheen en ik blijkbaar zelf onder dat genre schreef. ;-) Toen dacht ik: laat ik het maar eens een kans
geven. Mijn wereld is sindsdien opengegaan en ik schaam me nu dat ik als fervente lezer en iemand die
altijd voorzichtig is met vooroordelen, het nooit eerder geprobeerd had.
Hoe dan ook, het is niet mijn bedoeling om fantasy te schrijven.
Toevallig hebben de ideeën die ik heb voor de boeken altijd raakvlakken met fantasy.
Mijn korte verhalen die ik voor uitgeverij Parelz schrijf en online te bestellen zijn, zijn tot nu toe trouwens
zelden fantasy, hoewel… ;-)
Is er iets wat je zelf nog kwijt wilt over je nieuwste boek?
Het wordt een serieuze Eyeopener en als de lezers zullen reageren zoals ik, dan krijgen we met veel
persoonlijke revoluties te maken.;-) Maar ik houd het zoals altijd luchtig, hoor. ;-)
Naar de boeken van Mel Hartman
Naar de website van Mel Hartman
