Tisa Pescar, geboren in Rotterdam, als oudste in een gezin van drie kinderen.
Waren boeken een belangrijke rol binnen jullie gezin?
Thuis hadden we niet zoveel boeken, maar mijn moeder las wel veel. Zij nam me al op jonge leeftijd mee naar een bibliotheek, waarvan ik enorm veel boeken geleend en gelezen heb.
Begon het al vroeg bij je te kriebelen om te gaan schrijven?
Vanaf het moment dat ik kon schrijven, begon ik met het schrijven van verhalen. Later deed ik dat samen met een vriendinnetje. We lazen elkaars verhalen, die meestal over puberdingen gingen.
De MaanMysteries zijn een leuke mengeling van elementen. Liefde, misdaad, spanning en het bovennatuurlijke spelen een belangrijke rol in de verhaallijn en zal een breed publiek aanspreken. Hoe kijk je zelf tegen het bovennatuurlijke aan?
Ik vraag mij af of ‘het bovennatuurlijke’ wel zo bovennatuurlijk is. Misschien is het wel veel aardser dan wij denken en kunnen wij het enkel niet bevatten. Ik vind het nogal kort door de bocht om aan te nemen dat alles wat de mens niet kan beredeneren per definitie niet bestaat en/of onmogelijk is. Dat betekent overigens niet, dat ik niet met beide voeten op de grond sta en zomaar alles geloof. Over het algemeen ben ik de nuchterheid zelve. Wat mijn lezerspubliek betreft… Dat is inderdaad erg breed. De boeken zijn door die mengeling van genres toegankelijk gebleken voor veel verschillende smaken. Behalve dat staan de verhalen, ondanks de bovennatuurlijke elementen, erg dicht bij de werkelijkheid.
De MaanMysteries is een serie die gebaseerd is op hekserij en Oost- Europese legendes. Daar zal vast ontzettend veel research aan vooraf gaan?
Dat is inderdaad zo. Ik heb bergen informatie verzameld en allerlei deskundigen lastiggevallen met de meest vreemde vragen. Niet alle informatie die ik nodig had, was even gemakkelijk te vinden. Gelukkig heb ik mensen in mijn kennissenkring die van Roemeense afkomst zijn en mij het een en ander konden vertellen. Behalve dat hebben zij teksten voor me vertaald, zoals een stukje in Jachtmaan dat in het Roemeens moest worden weergegeven. Ook heeft een van hen het deel van Jachtmaan dat zich afspeelt in Roemenië proefgelezen, om te checken of ik sfeer en omgeving accuraat heb weergegeven. Wat hekserij en kruidenkunde betreft heb ik mij in de geschiedenis en verschillende tradities verdiept en daar tijdens het schrijven van mijn boeken het een en ander aan toegevoegd dat compleet uit mijn duim gezogen is.
Onlangs is je verhaal ‘Suikeroom’ gebundeld.
Kan je ons daar iets meer over vertellen?
Suikeroom is een verhaal dat ik voor de decemberbundel van uitgeverij
Parelz heb geschreven.
Het gaat over een man die de meedogenloze werkwijze van zijn oom zat is. Aan de vooravond van de donkere decembermaand brengt hij een bizar plan ten uitvoer om een eind aan de terreur te maken.
En kan je voor je gevoel voldoende kwijt in een kort verhaal?
Ik kan heel veel kwijt in een kort verhaal. Wel schrijf ik een kort verhaal heel anders dan een lang verhaal. In een kort verhaal moet je toch meer to the point zijn en heb je minder ruimte voor subplots. Het verhaal ‘Groeten uit Macabria’, een nogal controversieel verhaal over rassenhaat dat ook bij Parelz is ondergebracht, laat dit heel duidelijk zien.
Je bent een druk baasje. Je schrijft niet alleen boeken maar ook korte verhalen, columns, songteksten, gedichten etc. Waar haal je de tijd en inspiratie vandaan?
Gelukkig heb ik veel tijd om te schrijven. Dat doe ik drie tot vijf dagen per week. Waar ik de inspiratie vandaan haal weet ik eigenlijk niet. Ideeën duiken vaak zomaar, als uit het niets op. En zo nu en dan heb ik wel een schrijfdip, hoor. Dan lukt het gewoon even niet en ga ik andere dingen doen om afstand te nemen. Meestal werkt dat heel
goed en kan ik vervolgens met frisse moed weer verder.
Naast schrijven is ook gitaar spelen en schilderen een passie van je. Kunnen we ooit één van je schilderwerken als cover verwachten?
Wie weet? Wel zijn de schilderijen die ik tot nu toe gemaakt heb volkomen ongeschikt als cover voor MaanMysteries. Maar misschien, als ik heel bewust aan de slag zou gaan om een schilderij voor een cover te maken, zou het wel kunnen. Een deel van mijn teken- en schilderwerk vind je trouwens terug op mijn website bij
personages (fotoalbum, portfolio Pascal). Ik doe er indirect dus wel
iets mee m.b.t. mijn boeken.
Inmiddels ben je bezig met een nieuw boek: Heksenmaan.
Het boek wordt ergens in 2010 verwacht, is er duidelijk in welke maand?
En kan je voor ons alvast een klein tipje van de sluier oplichten?
Zoals het er nu uitziet, zal het boek in het najaar van 2010 verschijnen. Wat ik er nu alvast over kan zeggen is dat een van de mannen verteller is en dat je heel wat meer te weten komt over de familie van erfheks Cat. Ook wordt een aantal nieuwe personages geïntroduceerd en speelt het verhaal zich niet alleen af in en rond de hoeve, maar ook in diverse steden in de omgeving.
Is de ‘route’ van je verhaal al uitgestippeld of vinden er ook voor jou nog wel eens onverwachte wendingen plaats?
Ik zet altijd een rode draad uit van begin naar eind, anders strand ik halverwege. Wel gebeuren er onderweg onverwachte dingen waarmee ik mezelf zo nu en dan ontzettend in de nesten werk. Op de een of andere manier heb ik een stel ontzettend eigenwijze personages gecreëerd, die zo nu en dan een geheel eigen leven lijken te leiden en met mijn van tevoren zo mooi uitgedachte verhaallijn aan de haal gaan.
Hoe creëer jij voor jezelf de ideale werkplek of werksituatie?
Ik ben de gelukkige bezitter van een werkkamer. Dat is erg fijn, omdat het me alleen lukt om te schrijven wanneer ik niet om de haverklap word afgeleid. Ik gebruik muziek en soms ook wierook en kaarsen om in de juiste sfeer te komen voor bepaalde scènes. Dat werkt voor mij heel goed.
Wat is je grootste angst als auteur?
Ik ben een enorme optimist. Dus eigenlijk hou ik me niet zo bezig met waar ik bang voor zou kunnen zijn. Ik concentreer me voornamelijk op het schrijven.
Wat is (naast je eigen boeken) het meest bijzondere boek wat je in je bezit hebt of hebt gelezen?
Ik heb drie originele boeken uit 1862 over de flora van Nederland, een boek uit 1843 over Nederlands volksgeloof en een boek uit 1842 over Nederlandse drinkplechtigheden. Dat zijn wel mijn meest bijzondere boeken. Wat romans betreft, is ‘Salto vitale’ van Bruno de Stabenrath een van mijn favorieten, naast ‘Spanky’ van Christopher Fowler.
Welke auteur verdient er volgens jou wat meer aandacht?
Alle Nederlandstalige auteurs die nog niet zijn doorgebroken bij het grote Nederlandse en Vlaamse lezerspubliek. Er is namelijk zoveel meer moois te lezen dan de bestsellers en vertalingen die in hoge stapels overal in de boekhandels liggen.
Welk boek ligt er momenteel op je nachtkastje?
Een notitieboek, in geval ik een idee krijg terwijl ik al in bed lig. Als ik zoiets niet meteen opschrijf, weet ik het de volgende ochtend negen van de tien keer niet meer.
Wat lees je zelf momenteel?
Als ik aan een boek schrijf, leiden boeken van anderen me teveel af. Het enige wat ik op dit moment dus lees, tot vervelens toe, is het manuscript van Heksenmaan.
Welke auteur zou je graag eens in levende lijven willen ontmoeten? En waarom?
Er zijn een heleboel auteurs die ik goed vind schrijven. Ik heb geen andere auteur als ‘mijn grote voorbeeld’ of iets dergelijks. Ook ben ik geen fan van één auteur in het bijzonder. Dat maakt de keus dus erg moeilijk.
Is er ten slot nog iets dat je graag aan onze lezers kwijt wil?
Ik zou het natuurlijk erg leuk vinden als nog meer mensen mijn boeken gaan lezen. En als je wilt kennismaken met het werk van auteurs van wie je tot nu toe nog niets gelezen hebt, neem dan eens een kijkje op www.parelz.eu. De verhalen die je daar vindt zijn zeker de moeite waard!
