20-10-2012 om 03:58:40

Soms zit ik achter de geraniums van mijn ziel,
en voel me een gevallen engel.
Verstoten en verlaten
als lege schelpen in de branding.
In het licht van het heden
vullen schaduwen langzaam
het rijk van mijn geest.

Herfststormen omringen mijn wereld
en ontwortelen mijn levensboom.
Bladeren rusten eenzaam op de grond.
Langzaam verliest de natuur zijn kleur.
Niemand weet hoeveel knoppen
zullen worden herboren
als de zon hen straks wakker kust.

Haast onmerkbaar in de zee van tijd
ontstaat een nieuwe melodie.
Woestijnen worden weer bossen.
Op het puntje van mijn tong
herinner ik mij een naam
en lachen spiegels om mijn droefenis.
De tijger is eindelijk ontwaakt.


ARV
Harderwijk, 20 oktober 2012



 Melden

05-10-2012 om 10:26:19

Hartelijk dank Dizzieteam voor het gewonnen boek. Ik hou de brievenbus nu goed in de gaten.

 Melden

12-09-2012 om 03:21:08

Verloren levens, verloren liefdes.
De wereld vergaat tot stof.
Ik ben verbannen
naar de duisterste uithoek
van jouw geest.

Ik weet nu dat je me mist.
Maar andere levens zijn ontsproten.
Nieuwe lentes gaven
een ander geluid.
De wereld is
nog steeds niet vergaan

Dagdromen worden nachtmerries.
Kinderen spelen hun laatste spel.
Hun toverbal
verliest alle kleur.
Traag stroomt het bloed
vanuit hun hart de wereld in.

Langzaam rijst er nieuwe hoop.
Nieuwe gedachten ontstaan.
De wegen naar Rome gaan verder
het universum in.
Sterren reiken naar onze ziel.
Nooit komen we meer thuis.

Alleen drijft zacht op de golven
ons vlot van wanhoop;
Soms overwint de liefde echt.


ARV
Harderwijk, 12 september 2012

 Melden

19-04-2012 om 16:58:26

Vanmorgen werd ik gewekt doordat mijn gsm aangaf dat er een berichtje voor mij was. Je weet wel een sms. En tot mijn grote vreugde kregen we van de baas een kadobon. Dus snel aangekleed en de deur achter mij dicht getrokken. En vervolgens vond ik beneden op de trap een pakje voor mij. Het was het boek No story, No glory! Gewonnen op deze site als 'blogger in de spotlight'. En zo begon de dag met twee kado's en heb ik mijn postrondes met een brede smile gelopen.
Nogmaals heel erg bedankt Dizzieteam voor dit boek en de eer om in de spotlights te mogen staan.

 Melden

12-04-2012 om 22:58:18

.....herdenk ik mijn lieve vader. Hij stierf vandaag 21 jaar geleden aan kanker.
Waarom even aandacht voor Papa?
Hij is de belangrijkste persoon voor mij geweest bij mijn prille leesbehoefte (heel lang geleden). Vaak zag ik hem, in zijn spaarzame weinige vrije tijd een dik boek openslaan en op een willekeurige pagina beginnen met lezen. Ik vond dat iets magisch. Ik begon altijd netjes op bladzijde 1 en nooit ergens in een boek. Zelfs al had ik het boek reeds vele malen gelezen. Maar mijn stoere Papa kon dat wel. Hij was een echt fabelachtige boekenwurm. Hoe heerlijk was het om in vol vertrouwen tegen hem aan te leunen en het verhaal te horen (voor de honderste keer) over het toverpannetje of over een eigenwijze brug die niet open wilde.....

Met ontroering kijk ik op deze momenten terug. Bij het afscheid hebben we elkaar nog verhalen verteld. Maar deze kwamen niet uit een boek, maar uit ons eigen leven. Hoe heerlijk was het om bij zijn sterfbed samen te lachen om het oude beeld dat hij ooit uit zijn broek scheurde, terwijl hij onder het prikkeldraad door wilde gaan. Ik kan vele blogs over ons samen schrijven. Ik doe het niet. Maar even in gedachten een moment tegen zijn zachte brede lichaam leunen, en samen met mijn trouwe beer genieten van de verhalen.....
Ach, Papa.... Ik mis je zo!

En dat dikke boek van weleer? Het was het volledige werk over Merijntje Gijzen, geschreven door A.M. De Jong.

Bedankt Papa, voor de mooie tijd die we samen hebben beleefd.
Echte Liefde is onsterfelijk.

 Melden

11-04-2012 om 17:42:15

traag rijdt de trein
langs het spoor van mijn leven
net te hard om in te stappen
maar genoeg snelheid
om de zonsopgang te halen

aan de haven weerklinkt
een orkest van vreemde schepen
dansende meeuwen
slaan dagelijks de maat
om met elke vleugelslag te verdwijnen
naar het land achter de sterren

zelf hou ik mijn hart vast
leef voor het lichaamssap dat liefde heet
toch zal eenzaamheid sterven
mogen bloemen geuren tonen
ik ruik de kleur van jouw bestaan
eindelijk komen we samen thuis

ARV

 Melden

19-10-2011 om 23:20:33

Icarus, gij idioot,
die eens de zon wilde bereiken
en nu terug op aarde valt
tussen lijken en een gezonken boot.

O, Ariadne,
uw draad was van zuiver goud.
Ik liet het los
en nu zwerf ik alleen en oud.

Zeus, neem mijn hand,
breng mij weer thuis.
Ver weg over de oceaan
ligt ergens verborgen mijn beloofde land.


ARV 19102011

 Melden

BOEKEN