16-01-2010 om 22:46:53

Zo, he he... weer een tijdje geleden
Is het nog toegestaan om jullie nog het allerbeste voor 2010 te wensen? (jaja, ik schaam mij diep)

Wat zijn sommige Dizzie-leden toch een schatten.
Vandaag voor het eerst sinds een tijdje weer eens achter mijn laptopje, en wat vind ik...?
Lieve en bezorgde priveberichtjes en mailtjes
Dat is toch zo ontzettend vertederend!

De lange afwezigheid van mijn kant was absoluut niet voorzien hoor, anders had ik wel even een seintje gegeven, haha.

Vlak voor de feestdagen werd ik wat ziekjes. Mijn astma werd te erg, en mijn medicatie voldeed niet meer. Extra medicijnen dus. Nogal zware, en 4x daags. Nou, dat naast mijn gewone medicatie...best veel.

Nu is er een klein probleempje.
Ik heb het aan mijn hart.
En astma-medicatie is alles behalve goed voor het hart.
Mijn ritmestoornissen werden zodanig, dat ik er erg slecht aan was. (het scheelde maar de spreekwoordelijke haar)
Daarom mijn wat langere afwezigheid.

Nou ja, blablablabla.
Nu ben ik er dus weer

Heb ik nog wat gelezen? Nah, 1 boek maar. "Laten wij aanbidden".
Wat een prachtig boek. Kan er moeilijk van loskomen eigenlijk, want het heeft enorme indruk op me gemaakt.

Verder erg kalm aan moeten doen (en nog wel), dus heb het idee dat ik de laatste maand alleen heb liggen/zitten vervetten... Kennen jullie dat gevoel?
Zo'n Jabba the Hut, Michelin, Plofpudding gevoel.

Nou ja, inmiddels sneeuwt het weer, en ik geniet dubbel en dwars van die vlokken.
Hmmm, toch maar een choco met slagroom erbij (zucht, hallo extra michelin-rollen) om het nog even compleet te maken!

Lieve leden van Dizzie, het klinkt cliche en dat is het ook, maar geniet geniet geniet...

Warme Groetjes,
Suus

 Melden

25-12-2009 om 14:11:09

 Melden

21-11-2009 om 22:22:45

Oke, voor boekenliefhebbers is het geen vreemd verschijnsel denk ik: Voor je gevoel heb je nooit genoeg boeken.

Dat gevoel heb ik nu ook eventjes en ja, ik schaam mij diep...
Verstandelijk weet ik ook wel dat ik zelfs nog een paar verhuisdozen met boeken moet uitpakken, en mijn NTL stapel heeft inmiddels stiekem een eigen kast nodig, maar toch...

Afgelopen week had ik een werkelijke dipweek. Zoals ik al in mijn vorige blogje schreef, stierf een van mijn poezebeesten.
Dat hakt er toch al aardig in, en dan heb je het al wel meteen gehad voor de rest van de week...
Nou, NIET dus.

Gelukkig ben ik nog niet zo lang gelden verhuisd, dus er wapperde al een lekker verfrissend nieuw briesje door mijn bestaan.
Wist ik veel dat deze week diezelfde bries zich tot een tornado zou ontpoppen
Blijkbaar was er meer verfrissing en vernieuwing nodig Onder het motto: opgeruimd staat netjes.

Maar ja, het ene boek uit, en dan... Daar ligt die NTL stapel te wachten, geduldig, maar ook streng. 'Hoe lang liggen wij hier nog?' lijken de boeken me toe te fluisteren...

Pfffffftt, wat lees je in het oog van een storm?
Iets om van te leren? Iets romantisch (hard nodig)? Iets zieligs of grappigs? Ik weet het eventjes niet.

Het is dat het nu avond is, maar raad eens wat ik nu het liefste zou doen
Ja, naar een boekhandel ja!

Wind of geen wind;
Lang leve de boeken...




 Melden

17-11-2009 om 22:18:10

Een aantal maanden geleden liep ik met mijn hond langs een water hier in Nijmegen.
Staand op een bruggetje, keken we naar beneden... Daar zat een mager poesje met een bekkie om meteen verliefd op te worden. Dat gebeurde dus ook

De volgende dag zat ze weer (of nog) op dezelfde plek, maar nu keek ze niet omhoog om een luide miauw te laten horen. Sterker nog, ze leek helemaal niets te horen en te kunnen.

Gelukkig liep ik daar met een ventje uit duizenden, en hij glibberde meteen naar de zijkant van het water om het diertje te pakken.
Ze was al hele maal stijf en kon alleen haar hoofdje nog optillen
Snel dierenambulance gebeld.
Geen chip, niet als vermist opgegeven...tja, het werd vakantie tijd he, dan doen mensen walgelijke dingen. Helemaal als een beestje wat zorg nodig heeft...

Een dag en wat flinke medicijnen later was het dametje luidkeels aan het kletsen en mocht ze wel met mij mee naar huis. (daar stond ik natuurlijk op, want opvang was al overvol en tja... ik was meteen verliefd he )

Volgens de dierenarts was het een oud vrouwtje. Ze dronk teveel, had ontstoken kaken en zere tanden vol tandsteen, had het aan haar niertjes en als we haar hadden laten liggen, was ze zeker die nacht overleden.

Vanaf het moment dat ik vernam dat het een oud wijffie was, noemde ik haar Bes.

Nu klinkt het misschien heel vreemd, maar in de 5 maanden dat ze bij ons was, zijn Bes en ik erg hecht geworden. Als ik mijn warme melk met honing klaar had, stond ze al klaar bij de trap: ooooh gezellig lezen en slapen op bed. 'S ochtends samen op. Miauwen vlak voor de wekker afging En elkaar de hele dag door opzoeken en tegen elkaar kletsen.

Gisteravond is Besje in mijn handen overleden. Het was verschrikkelijk.
Ze was op...
Vanmorgen hebben we haar begraven op haar favo plekje in de tuin, dat is wel een heel prettig idee.

In het voorjaar zal ik een mooi boompje of struikje uitzoeken, dat ik zal planten op 'haar plekje'.
Iets met besjes denk ik...

 Melden

13-11-2009 om 23:49:32

Een tijdje geleden kreeg ik van iemand waar ik erg aan gehecht was een boekje met allerlei tekstjes en gedichtjes.
Het was iemand die ik leerde kennen in mijn hoedanigheid als 'buddy'.

Het werd binnen de kortste keren een hechte vriendschap. Hij was verzot op een klein stukje dat in het boekje stond, en het werd een soort van lijfspreuk. Hij droeg het kleine gedichtje ook steeds aan mij op om te laten weten dat hij het fijn vond dat ik hem bijstond.

een paar uur geleden pak ik een verhuisdoos uit, en daar is het bewuste boekje...
Ik lees het mini gedichtje.
Een glimlach van oor tot oor
Wat zijn sommige mensen toch speciaal, en wat ben ik toch een walgelijke bofkont dat ik daar zo nu en dan een stukje van mag meepikken.


Je hebt iemand nodig
Stil en oprecht
Die als je bent verdronken
Nog een weekje naar je dregt
(Frank van Pamelen)


 Melden

10-11-2009 om 10:42:56

Een kopje thee, een onverwacht vriendelijk gebaar van iemand, een stuntelige knuffel van mijn mopshond, een glimlach van een vreemde gewoon op straat, een leuk gesprekje in de bus of trein, een brandend kaarsje, een warme chocolademelk...

Zo kan ik nog wel heel even doorgaan. Een lijst met allemaal hele kleine dingen die voor mij vaak heel groots aanvoelen. Op en top genieten, dat is wat ik dan doe

En toch, vandaag...
Tja, je hebt van die dagen
 Melden

31-10-2009 om 21:40:19

 Melden

BOEKEN