Van Kluun (Raymond van de Klundert)
Website:www.kluun.nl
Romans
316 pagina's
Winnaar NS Publieksprijs 2006! Stijn en Carmen behoren tot de hip, healthy and wealthy. Ze hebben beiden een eigen bedrijf en zijn de trotse ouders van de eenjarige Luna. Aan geld en vrienden geen gebrek. Ze leven als God in Amsterdam. Totdat bij de mooie en optimistische Carmen borstkanker wordt geconstateerd. Op slag verandert hun wereld in een rollercoaster-rit langs artsen en ziekenhuizen. De hedonistische Stijn gaat trouw mee naar Carmens chemokuren en bestralingen, maar stort zich 's avonds in het nachtleven en op de vrouwen van Amsterdam, Miami en Breda. Komt een vrouw bij de dokter is het schaamteloze verslag van een man die in de bloei van zijn leven de terminale ziekte van zijn vrouw beleeft. Rauw, ontroerend, en steeds met humor. Een stijl die net als de diagnose als een mokerslag aankomt. Komt een vrouw bij de dokter laat zien hoe je óók ziek kunt zijn. Tegelijkertijd is het een ode aan de liefde. Raymond van de Klundert (1964), kortweg Kluun, verloor zijn vrouw op 36-jarige leeftijd aan kanker. Hij gaf zich een halfjaar over aan het nachtleven van Amsterdam en Ibiza, verkocht vervolgens zijn bedrijf en vertrok met dochter Eva (3) naar Australië.
Uitgever: PodiumISBN: 9057591669
Toegevoegd door Delphi
3,93 / 145 stemmen

Ik heb het boek alleen gelezen omdat het moest voor een Nederlands-discussie, anders had ik 'm allang opzij gelegd.
De schrijfstijl vind ik ook niks: grof en veel seks, de vele personen en al die tekstvakken zijn erg verwarrend.

Het verhaal is immers overbekend, dus daar hoef ik niet te veel meer over te vertellen. Een jonge vrouw krijgt te horen dat ze kanker heeft, en haar man gaat nog vreemd ook terwijl zij stervende is.
Ik snap de gemengde gevoelens die dit boek oproept bij mensen, en zelf heb ik ze ook gehad. Ik vind dat het nogal vaststaat dat het geen fatsoenlijke literatuur is. Daar is het schrijfniveau te laag voor. Het is wel commercieel geschreven, maar niet voor de liefhebber van literatuur. Daarnaast storen de smsjes me en begrijp ik de meerwaarde van alle songteksten boven de hoofdstukken en voetbalinformatie niet echt. Als naar het verhaal zelf gekeken wordt, is Stijn een van de minst sympathieke mensen die je kunt tegenkomen. Ontzettend egoïstisch! Echt niets om trots op te zijn dat het (deels) autobiografisch is. Maar wat ik met name zo erg vond, was de ziekte van Carmen. Op het einde wanneer ze steeds zo ontzettend veel vocht in haar buik krijgt. Dat vond ik echt heel erg voor haar. En dan nog een klein kind hebben ook. Het moet verschrikkelijk zijn. Maar als boek, vond ik het niet echt goed...


Maar hoe hij haar verzorgt en haar kots, poep e.d. opruimt, ik weet niet of ik dat zou kunnen voor mijn geliefde.
Het doet je, als jonge vrouw, wel nadenken over het leven. Het maakt mij weer wat bewuster van het moeten genieten zolang het nog kan.
Ik vind het boek vreselijk geschreven, vooral met al die extra tekst vakken erin, maar het leest als een trein. Het raakt je, ook al probeer je de luiken zo goed mogelijk dicht te houden...

De verfilming van het boek geeft er nog eens een extra dikke stempel op. Prachtig verhaal!