Van Tatiana de Rosnay
Romans
335 pagina's
De tienjarige Sarah wordt in de nacht van 16 juli 1942 samen met haar ouders opgepakt en naar de Velodrome d'Hiver in Parijs gebracht, waar duizenden joden worden verzameld voor deportatie. Niemand heeft echter gezien dat Sarah haar kleine broertje Michel in een kast opsloot, net voordat de politie het appartement binnendrong. Ze heeft hem beloofd zo snel mogelijk terug te komen om hem te bevrijden, maar Sarah wordt met haar ouders op transport gesteld en steeds verder weggevoerd. Zestig jaar later krijgt Julia Jarmond, een Amerikaanse journaliste in Parijs, de opdracht een artikel te schrijven over deze razzia, een inktzwarte bladzijde in de Franse geschiedenis. Ze gaat op zoek in archieven, en via het dossier van Sarah ontdekt ze een goed verborgen geheim van haar eigen schoonfamilie. Haar echtgenoot probeert haar ervan te weerhouden zich met deze geschiedenis te bemoeien, maar Julia besluit desondanks het spoor van Sarah te volgen. Haar naam was Sarah is een ontroerende roman waarin het grote drama dat zich in Parijs voltrok, is teruggebracht tot het verhaal van één slachtoffer, en dat is zó overtuigend gedaan dat het geen enkele lezer onberoerd zal laten.
Uitgever: Artemis & CoISBN: 9789047200062
Toegevoegd door Delphi
4,33 / 252 stemmen
(citaat uit het boek)
Waar ben je mijn kleine Michel? Waar ben je nu? Zou je me nog kennen? Michel Ik, Sarah je zusje Die je nooit is komen halen. Die je in de kast heeft achtergelaten. Die dacht DAT je veilig was. Zakhor, Al Tichkah. Blijf het gedenken.Vergeet het nooit.
Prachtig en verdrietig..
Aanrader!
5 sterren
Meldenkimmie1294,
Ik kan de positieve reacties hieronder alleen maar beamen: wat een mooi boek over een verschrikkelijke tijd. De wisseling tussen heden en verleden vond ik prettig en langzamerhand werd het steeds duidelijker wat nou de link tussen de 2 personen is. Erg aangrijpend geschreven.
MeldenLinekeM,
Verhaal over een klein joods meisje in de tweede wereldoorlog. Omdat het zo persoonlijk is, is het erg ontroerend. Ik heb vele tranen gelaten.
Meldenreadfreak,
Een verhaal waarin je volledig meeleeft!
MeldenSnoesje,
Een heel triest verhaal maar o zo mooi geschreven. Aan't einde zelfs een paar tranen geplengd.
Melden