Boeken
Help me herinneren (2012) Van J. Bernlef
Romans
240 pagina's
Gino Stratella werkt als kok in New York. Zijn oude moeder heeft hij achtergelaten in zijn geboortedorp in Italië. Ze schrijven elkaar lange brieven: Gino doet verslag van zijn dagen, zijn moeder vertelt vergeten verhalen uit zijn jeugd. Ze is analfabeet; een vriendin tekent haar verhalen op. Dan gebeurt er iets waardoor de moeder niet meer kan praten. Maar Gino blijft de brieven met jeugdherinneringen ontvangen. Wat voor herinneringen zijn dit? Valse? Geleende? En maakt het uit? Als geen ander weet Bernlef, zijn meesterschap op de korte baan demonstrerend, in deze rijke bundel de kracht én de verraderlijkheid van herinneringen op te roepen.
Uitgever: QueridoISBN: 9789021441849
Toegevoegd door Lodewijk
Stem hier:
3,50 / 2 stemmen
3,50 / 2 stemmen
Dizzie waardering:
4 / 5
Dizzie recensie
Vrijwel iedereen herinnert zich gebeurtenissen en mensen. Vrijwel niemand beseft dat herinneringen geen opgeslagen films zijn die iedere keer weer op dezelfde manier worden afgedraaid, maar dat elke herinnering steeds opnieuw wordt gecreëerd. Het is moeilijk om je voor te stellen dat een herinnering aan iemand of iets een verzameling aaneengeregen fragmenten is die iedere keer opnieuw (en anders) wordt samengesteld, omdat we dat niet zo beleven. Bernlef beseft het echter terdege en laat het in deze verhalenbundel in allerlei verhalen en op diverse manieren zien.
Zo is daar het verhaal over de man die na twintig jaar een oude klasgenoot tegenkomt. Het gesprek komt op Tamara, een meisje waar ze beiden mee aan de rol zijn geweest. Ze blijkt al op jonge leeftijd te zijn omgekomen. Na dat gesprek kan de hoofdpersoon Tamara niet meer uit zijn gedachten krijgen. Vrijwel iedereen die hij tegenkomt doet hem denken aan Tamara: de neusvleugel van het ene meisje, de geëpileerde wenkbrauwen van een ander, de geeuwende mond van weer een ander. Zo herschept de verteller Tamara in zijn herinnering. Na mijn begrafenis is een Calvino-achtig verhaal, waarin Bernlef speelt met de gedachte dat je blijft leven zolang er mensen zijn die aan je denken. Het sterkste verhaal is het titelverhaal Help me herinneren waarin de pas geëmigreerde Gino brieven vol herinneringen leest van zijn moeder. Maar zijn dat wel haar herinneringen? De brieven worden geschreven door iemand anders uit het dorp, want zelf kan Gino's moeder net haar naam schrijven, maar meer niet. Hoe waarheidsgetrouw zijn de herinneringen van zijn moeder en hoeveel heeft de schrijfster daar aan veranderd of toegevoegd?
Sneeuwwitje herinner ik mij nog vaag. Ze had lange vieze nagels waar ik bang voor was. [...] Haar gezicht, op de snor na, herinner ik me niet meer, net zomin als die soldaatjes. Maar nu MoeMoe het me verteld heeft wordt het toch ook een beetje mijn herinnering.
Help me herinneren staat vol met heerlijke verhalen die nog lang na lezing in je hoofd ronddwalen. Hoe betrouwbaar deze recensie echter is, geschreven ná lezing van de verhalen, is maar de vraag. Er zit dus niets anders op dan het boek zelf te lezen.
Reacties
Mell,
3 / 5
Lijkt me wel een leuk verhaal om te lezen. 
Melden