Van Philippe Claudel
Romans
143 pagina's
Pas enkele weken oud en al wees. Na de dood van haar ouders, omgekomen bij een bombardement op het rijstveld, ontvlucht haar grootvader met de kleine Sang dit eens zo paradijselijke dorp. En daar zit de oude meneer Linh nu met zijn kleindochter, ver over de zee, in de slaapzaal van het opvangcentrum in die grote stad, eenzaam en vervreemd. Maar dan ontmoet hij, op een bankje voor het park, de dikke meneer Bark die hem van alles vertelt, zijn hart schaamtevol uitstort en een echte vriend wordt, ook al verstaan ze elkaar niet woordelijk. De overplaatsing van meneer Linh en Sang diű, "Sans Dieu", zoals meneer Bark begrijpt, naar een tehuis buiten de stad dreigt de vriendschap te beëindigen. Maar weer vlucht hij weg, vrijheid en vriendschap tegemoet. Met dramatisch gevolg. Claudel (1962) weet een subtiel evenwicht te bewaren, begrippen als eer, vriendschap, waardigheid natuurlijk in te vullen, het verhaal boven de enkelvoudige anekdote uit te tillen en zicht te bieden op wat mensen beweegt.
Uitgever: De Bezige BijISBN: 9789023428589
Toegevoegd door prowisorio
4,51 / 87 stemmen

Alles is vreemd voor de oude man: vreemde mensen, vreemde taal, vreemde geuren, niets wat lijkt op zijn geboorteland. Het enige wat hij bezit is een zakje met aarde, een foto en zijn "kleine meisje".
De ontmoeting tussen Bark, een grote, dikke, kettingrokende man en de oude man met zijn "kleindochter" vind ik heel mooi in het verhaal. Ondanks dat ze elkaar niet verstaan, ontstaat er een hechte band. Ieder met z'n eigen verdriet, z'n eigen verhaal en de eenzaamheid vinden zij op hun eigen wijze steun bij elkaar.
Hoe mooi kan vriendschap zijn, hè?
De kaft is mooi uitgekozen, het past precies bij het verhaal (het meisje met de prachtige, "prinsessen" jurk). Op Dizzie zie je een andere kaft en dat past helemaal niet bij het verhaal, vind ik. Ik ben blij dat ik de nieuwe versie heb, ha, ha!
Ik heb dubbele gevoelens bij dit boek. Enerzijds heb ik momenten gehad dat ik het boek eentonig vond, vooral in het begin. Anderszijds vind ik het erg mooi, poëtisch verhaal. Vooral de chemie tussen de twee volwassen mannen.
Hoe langer ik het verhaal tot me laat doordringen, hoe mooier ik het ga vinden en begrijpen ....
Het is toch wel een aanrader hoor! Ik geef het 5 sterren (4,5 ster lukt niet).
Veel leesplezier! Phuong.



Je bent er door heen voordat je er aan begonnen bent, maar de weinige woorden op papier zijn van hoog gehalte en laten je niet onberoerd.
PRACHTIG
