Van Ann-Marie MacDonald
Romans
608 pagina's
Cape Breton Island, Nova Scotia, rond 1900 – de jonge pianostemmer James wordt met zijn kindbruidje Materia verbannen naar een eenzaam huis op een klif. Daar begint de adembenemende geschiedenis van de familie Piper. Ann-Marie MacDonald volgt de tumultueuze lotgevallen van de vier dochters. Tot elkaar veroordeeld vechten ze zich door het leven. Kathleen, de oudste en vaders lieveling, studeert voor opera-diva; Frances is als kind deelgenoot van een verschrikkelijk drama en wordt een onverbeterlijke leugenaar met een duivelse slechtheid; Mercedes wil met haar geloof de anderen beschermen en manipuleren. De kleine kreupele Lily ontrafelt de familiegeheimen en brengt een gruwelijke waarheid aan het licht … In bijna magisch proza, vol vaart en humor tekent Ann-Marie MacDonald een intiem familieportret met beelden die nog lang na lezing blijven rondspoken. Een boek voor wie houdt van de Brontë’s, E. Annie Proulx en Carol Shields.
Uitgever: Nijgh & Van DitmarISBN: 9789038849164
Toegevoegd door Flimflim
4,06 / 17 stemmen
Met Laten wij aanbidden zet Ann-Marie MacDonald een indrukwekkend en dramatisch familiedrama op papier. Het verhaal speelt rond 1900 in Cape Breton Island. Pianostemmer James trouwt met zijn kindbruidje Materia en haar ouders zijn daar heftig op tegen. Het stel wordt verbannen naar een huis op een klif. En dan begint een indrukwekkende geschiedenis, de geschiedenis van de familie Piper.
Wanneer het stel drie kinderen op de wereld zet, zijn ze op elkaar aangewezen. Later komt daar, op onverwachte wijze, een vierde kind bij. Iedere personage wordt uitermate sterk door MacDonald tot leven gewekt, waardoor je je als lezer al snel betrokken voelt bij deze familie, een familie waarvan ieder lid knokt voor een een leuk en menswaardig leven. De vier kinderen; Kathleen, Frances, Mercedes en de kleine Lily, beschikken stuk voor stuk over bijzondere eigenschappen. Het zijn diezelfde eigenschappen die ervoor zorgen dat het verhaal bijzondere en onverwachtse wendingen krijgt. Kathleen, de oudste, studeert voor Opera, Francis is een meisje wat veelvuldig liegt maar waar je toch compassie mee hebt en Mercedes is gelovig en manipuleert. Wanneer uiteindelijk de kleine Lily ten tonele verschijnt wordt al snel duidelijk dat zij beschikt over een paranormale gave.
Het boek bevat veel gedetailleerde omschrijvingen, waardoor beeldvormingen als vanzelf op je netvlies verschijnen. Daarin zit dan ook volgens mij de kracht van het verhaal. Héél langzaam, maar desalniettemin ijzersterk, val je als lezer van het ene familiedrama in het ander familiedrama, hangt het als een donkere wolk boven je hoofd en kleeft als stroop aan je lijf.
Met Laten wij aanbidden heeft Anne-Marie MacDonald me (totaal onverwachts) weten te verrassen. Het is intensief, meeslepend en verrassend. En dat waren voor mij genoeg elementen om ervan te genieten!
MeldenMyriam,
Juni 2003 reeds gelezen. Is een geweldig boek. Eigenlijk wil je het boek meteen weer herlezen, als je het uit hebt. Onthutsend, overrompelend, familieportret die door je hoofd blijft spoken. Met een onverwacht eind.
De 3 - 4 zusjes, dochter, maken veel mee. Traumatisch en dramatisch.
Hoe verder je in het boek komt , des te erger het wordt.
Alleen het is ... bedekt geschreven, ... onzichtbaar...
Aan het einde begrijp je wel waarom en hoe ze zo zijn geworden.
Is een heel intensief en goed boek.
Deze schrijfster heeft nog één ander boek geschreven : De kraaien zullen het zeggen. Dit is ook zo'n 'grimmig' boek met bedekte pijn en trauma's.
Melden