Van Dimitri Verhulst
Romans
206 pagina's
In De helaasheid der dingen keert de schrijver terug naar zijn geboortegrond in het Vlaamse Reetveerdegem. We maken kennis met zijn vader, Pierre, die zijn paar uur oude zoontje in een postzak op zijn fiets langs alle kroegen van het dorp rijdt om hem aan zijn vrienden te tonen;zijn grootmoeder, wier nachtrust al te vaak verstoord wordt door de politie als die weer eens een van haar dronken zonen thuis komt afleveren;en niet te vergeten de werkloze nonkels Potrel,Herman en Zwaren, voor wie een wereldkampioenschap zuipen het hoogst haalbare is en die leven volgens het adagium 'God schiep de dag en wij sleepen ons erdoorheen'. De helaasheid der dingen is zowel een gevoelige ode aan als een hilarische afrekening met het dorp van een jeugd. Verhulst is een sterk stilist, die met veel gevoel voor timing en vertelkracht, de aandacht van zijn lezer vasthoudt van de eerste tot de laatste bladzijde.
Uitgever: ContactISBN: 9789025414122
Toegevoegd door kuifje
4,06 / 33 stemmen
Ik kan helaas geen twee en een halve duim geven anders had ik dat gedaan. Ik heb het nu maar naar beneden afgerond. Kortom: ik was er niet kapot van. Niet mijn soort boek. Te flauw.
Meldenelbert1958,
De familie Verhulst woont in Reetveerdegem en leidt een asiocaal leven, er wordt gezopen bij het leven, met vader voorop, je kunt elk hoofdstuk als een anekdote zien, maar bij elkaar gelegd levert het toch een min of meer verhaal op.
Ik heb zelden zoveel gelachen als met dit boek, wat een humor heeft Dimitri Verhulst, wat een vondsten (Tour de France voor drinkebroeren, met om de 5 kilometer een pintje, bergetappes met zwaardere dranken, hoe kom je erop)
Wat een geweldig boek,als je even uit je sleur wil komen, pak dit boek en je wordt absoluut weer vrolijk.
MeldenMies,
"God schiep de dag, en wij sleepten ons er doorheen.'
Zo is het maar net Dimitri. Soms zit het leven niet mee. Bijvoorbeeld als je op het kruisje klikt terwijl je net een recensie hebt geschreven en je weer opnieuw kunt beginnen.
Verhulst speelt virtuoos met woorden en zinnen waarbij in 'De helaasheid der dingen' humor en ernst elkaar afwisselen. Het beschrijven van het Reetverdegemse leven met hoofdzakelijk ongegeneerd gezuip is Verhulst wel toevertrouwd. Toch vliegt hij af en toe wel wat uit de bocht. Soms wordt het allemaal nét iets te flauw, te melig en te grof. Je moet er van houden. Vermaakt heb ik me absoluut maar het had beter gekund, denk ik dan.
Meldenverwijderd 3102,
'De helaasheid der dingen' is een schrijnend en sober verhaal. Dimitri Verhulst toont hierin een rouwe schrijfstijl die mij wel aanspreekt. Hoogstaand schrijfwerk over een simplistisch bestaan.
Meldendekentje,
Tsja, niet helemaal mijn boek, grappig af en toe dat wel maar ik had al snel genoeg van de drankverhalen etc. Op een gegeven moment dacht ik dat ik misschien met een krat bier, kauwgum in mijn mond, sigaretten paffend en zo kan ik nog wel wat noemen dit boek verder moest gaan lezen maar eigenlijk niet echt behoefte aan. De Tokkies worden hier beschreven en bij mij overheerste toch een soort medelijden, terecht of niet terecht maar als ik me dan zo'n huis en gezin voorstel en hoe ze leven, nee niet aan mij besteed dit boek. 
Melden