Boeken
Water voor de olifanten (2007) Van Sara Gruen
Website:www.saragruen.com
Romans
384 pagina's
Een 94-jarige man kijkt vanuit het bejaardentehuis terug op zijn leven: Wanneer zijn ouders in de jaren dertig bij een ongeluk om het leven komen en hem berooid achterlaten, vlucht Jacob Jankowski door op een langsrijdende trein te springen. En zo belandt hij bij een derderangs rondreizend circus. Hij neemt de verzorging op zich van Rosie, de olifant die door de circusdirecteur is binnengehaald als de nieuwe attractie die het circus voor de ondergang moet behoeden. Dan leert Jacob Marlena kennen, de betoverend mooie ster van het paardennummer – en de echtgenote van August, de charismatische, maar wrede dierentrainer. Jacob komt klem te zitten tussen zijn liefde voor Marlena en zijn wens te worden opgenomen in de familie van circusartiesten, en kan alleen gered worden door een moorddadig geheim dat de circustent doet instorten.
Uitgever: SireneISBN: 9789058314437
Toegevoegd door 78 nl
Stem hier:
4,41 / 94 stemmen
4,41 / 94 stemmen
Reacties
Inggroen,
4 / 5
Wat een heerlijk verhaal! Wanneer een oude man vanuit het raam in het verzorgingshuis een circus opgebouwd ziet worden komen al zijn herinneringen aan zijn tijd in het circus weer boven.
Beeldend geschreven, duidelijke karakters en een fenomenaal einde. Aanrader!
Meldenennie,
4 / 5
Een goed gedocumenteerd verhaal in 2 lijnen. Korte stukjes over de oude, en via zijn overdenkingen, het levensverhaal van de jonge Jacob Jankowski. De stukjes over de oude Jacob in het verpleeghuis spraken me ook erg aan, al is het einde van het einde tamelijk ongeloofwaardig. De eerste helft van het boek pakte me niet echt. Daarna ging het lopen als een circustrein en bleef het me bezig houden. De schrijfstijl is op zich genomen nogal plat, maar het verhaal wordt met veel details, die overigens passend voelen en nergens storen, beeldend en ook met inlevingsvermogen beschreven. Bovendien valt er, naar mijn idee, geen speld te krijgen tussen alle ingewikkelde details, die regelmatig voorkomen. Leuk boek. Drie duimen voor het geschreven verhaal. Eentje extra vooral voor de bestudeerheid en de knap beschreven details.
Meldenverwijderd 3102,
5 / 5
Dit verhaal heeft zich zonder twijfel in een keer opgewerkt tot een van mijn favorieten. Sara Gruen verteld op een meeslepende manier. Haar schrijfstijl is zo levendig, dat je het verhaal zo ziet afspelen en je helemaal mee rolt in de gebeurtenissen.
In ‘water voor de olifanten’ maken we kennis met Jacob. Jacob is inmiddels ergens rond de 90 – hij weet het zelf ook niet meer precies – en woont in een verzorgingshuis waar hij zijn oude dag probeert door te komen. Hij valt hem echter steeds moeilijker om met de tijd mee te komen, en tot zijn eigen verdriet merkt hij zelf op hoe hij steeds meer achteruit gaat.
Als er voor het verzorgingshuis een circus wordt opgebouwd zijn alle bewoners in rep en roer. Natuurlijk willen ze allemaal naar de voorstelling en ze proberen elkaar te overtroeven met verhalen en anekdotes van vroeger. Als een van de nieuwe mannelijke bewoners verteld dat hij vroeger wel eens water haalde voor de olifanten, schiet Jacob uit zijn slof en maakt hem uit voor leugenaar. Met de rest van het gesprek heeft hij zich echter niet bemoeid en het blijkt dat hij een lang verborgen geheim met zich meedraagt over de tijd dat hij in het circus gewerkt heeft.
Het grootste deel van het verhaal speelt zich dan ook af in die tijd, de tijd waarin Jacob na de dood van zijn ouders in het circus verzeild raakte en werd aangesteld als dierenarts. Het verhaal belicht alle facetten van het circus en geeft de lezer een indringend kijkje achter de schermen. Jacob moet hard werken om zichzelf waar te maken en loopt regelmatig tegen problemen aan met zijn baas; tot overmaat van ramp wordt hij ook nog eens verliefd op diens vrouw.
Het land zit echter in een crises en veel circussen moeten al opdoeken. Ook voor dit circus lijkt het einde nabij te komen en de spanningen lopen steeds hoger op.
‘Water voor de olifanten’ is werkelijk een verhaal met een lach en een traan. Doordat je helemaal wordt opgenomen in het verhaal ging er bij mij op de gruwelijke momenten daadwerkelijk een siddering door mijn lijf, en werd ik op andere momenten tot tranen toe geroerd. Sara Gruen weet je te raken.
MeldenPuk,
5 / 5
Het is lang geleden dat ik een boek in één ruk uitgelezen heb, maar met water voor de olifanten ging dit als vanzelf. Wat een heerlijk, spannend verhaal over het rondreizende circus, wat een leven met zijn glitter en glamour voor het publiek en het applaus aan de ene kant maar ook het keiharde werken, wreedheid, roddel en achterklap en geen cent te makken hebben aan de andere kant. En dan het vervoer per trein, al die dieren (en de klassenstanden) heel bizar! De foto's die her en der in het boek terug te vinden zijn zeer op hun plaats en geven het boek net nog iets extra.
En dan de Jacob anno 'nu', 90 of 93 jaar oud, hij weet het zelf niet zo goed meer, in een verzorgingstehuis...wat knap beschreven!
Een feel good roman maar dan de beste in zijn soort!
Meldeningridverschelling,
5 / 5
Water voor de olifanten van Sara Gruen is een fascinerende roman over een onmogelijke liefde in de circuswereld.
De 93-jarige Jacob Jankowski wacht in het bejaardentehuis tot één van zijn kinderen of kleinkinderen hem komt ophalen om naar het circus te gaan. Hij zit al helemaal klaar om naar de voorstelling te gaan. Meer mensen worden opgehaald. Uiteindelijk is Jacob als enige over en dan blijkt, dat hun oudste zoon de visite vergeten is. Jacob blikt terug op zijn leven:
Wanneer zijn ouders in de jaren dertig bij een ongeluk om het leven komen, blijken zijn ouders alleen nog maar schulden te hebben gehad. Het huis is van de bank. Jacob’s vader was dierenarts en Jacob zou in de praktijk komen werken. Zijn studie veeartsenij kan hij niet afmaken en berooid springt hij op de trein. Deze trein blijkt van een rondreizend circus te zijn, The Benzini Brothers Most Spectacular Show on Earth. Hij kan er aan het werk en mest hokken uit. Zodra de circusdirecteur Uncle Al door heeft dat hij bijna dierenarts is, mag als zodanig aan de slag. Hij komt in het slaapvertrek terecht bij Kinko, een lilliputter, Walter voor vrienden, met zijn hond Queenie.
Dan leert Jacob Marlena kennen, de mooie ster van het paardennummer, maar ze is getrouwd met August, de dierentrainer, die soms wel erg wreed met dieren omgaat. Jacob wordt verliefd op Marlena. Jacob hoort, dat er wel eens mensen van de trein worden gegooid, als ze nog geld tegoed hebben als salaris bijvoorbeeld. Hij is ook iemand, die de laatste keer geen salaris heeft ontvangen. Camel, een oude man, die na het drinken van een bepaald soort drank verlamd is geraakt, staat ook op de nominatie om ´gekieperd´te worden. Walter en Jacob verbergen hem in hun slaapvertrek. Het zijn de jaren dertig ten tijde van de depressie in Amerika. Veel bedrijven gaan ten onder. Uncle Al koopt van een failliet circus Rosie op, een olifant, en van hun laatste geld een circuswagen voor Rosie. Rosie moet de nieuwe attractie worden om hen voor de ondergang te behoeden. Jacob neemt de verzorging op zich. Alleen Rosie kent niet één kunstje. August gebruikt geweld om Rosie uit haar wagen te krijgen. Dan ontdekt Jacob, waarom Rosie nooit naar August luistert. August nodigt Jacob vaak uit, hij eet ook aan hun tafel in de kooktent. August vertrouwt Marlena niet en verdenkt haar een verhouding met Jacob te hebben. Hij mishandelt haar en zij ontvlucht het circus om in een hotel te overnachten. Als Jacob haar achterna gaat, dan pas verklaren zij elkaar hun liefde.
Uncle Al wil, dat August en Marlena weer verenigd worden. Daar moet Jacob voor zorgen, want anders … kan er wel eens iemand ´gekieperd´ worden, zoals Camel. Als dan Jacob op een nacht het plan heeft opgevat om August te vermoorden, neemt hij het mes van Walter mee en gaat over de wagons naar het verblijf van August. Echter als het zover is, doet hij het toch niet en legt het mes als een soort waarschuwing op het kussen naast hem neer. Wanneer hij terugkomt, zijn Walter en Camel verdwenen. Hij realiseert zich, dat als hij in de trein, op zijn plek was geweest, hij ook verdwenen zou zijn.
Die nacht zijn er behalve Walter en Camel nog acht mannen van de trein gegooid. Vijf hadden het overleefd en wilden wraak. Uiteindelijk trouwen Jacob en Marlena toch. Als je wilt weten, hoe dat kan, ga dan snel deze roman lezen.
Water voor de olifanten heeft twee verhaallijnen: je leest hoe het Jacob tegenwoordig vergaat op 93 jarige leeftijd en tegelijkertijd lees je wat hij heeft meegemaakt toen hij 23 was bij het circus ten tijde van de economische crisis en drooglegging. Tussendoor staan foto ’s van de circuswereld uit vroegere tijden. Het verhaal leest als een trein en is meeslepend en ontroerend.
Sara Gruen is opgegroeid in Canada. Zij woont op het platteland in de buurt van Chicago.
Leesclubvragen en discussieonderwerpen: http://www.sirene.nl/leesclub/leesclubwijzer_Gruen.htm
Deze prachtige roman geeft dat gevoel van opwinding wat je ook als kind ervoer als je naar het circus ging. Ik heb het in één adem uitgelezen, echt een aanrader!
Melden
