Van Cody McFadyen
Website:www.codymcfadyen.com
Thrillers
360 pagina's
Smoky Barrett is een jonge, maar ervaren FBI-agente. Zij leidt CASMIRC, een speciale eenheid die zich bezighoudt met onderzoek naar seriemoordenaars. Smoky is tijdelijk met verlof. Haar man en dochtertje zijn vermoord door de man achter wie zij aanzat. Met behulp van een psychiater probeert zij dit trauma te verwerken. Maar Smoky heeft nog een lange weg te gaan. Dan wordt het ontzielde lichaam gevonden van Annie Franklin, Smoky's beste vriendin van vroeger. Ze neemt de zaak op zich. De moordenaar zelf legt contact met Smoky. Hij beweert een afstammeling te zijn van Jack the Ripper. En hij daagt haar persoonlijk uit: zij moet hem tegenhouden, voordat er meer slachtoffers vallen... De stilte van de hel is het zenuwslopende relaas van de fysieke en vooral ook mentale strijd tussen FBI-agente Smoky Barrett en seriemoordenaar Jack Jr. Een sterke vrouw tegenover een gruwelijke psychopaat, die veel te veel weet van haar kwetsbare kanten. Nieuwkomer Cody Mcfadyen wist in één klap de uitgevers te overtuigen in maar liefst dertien landen! Zijn debuut De stilte van de hel jaagt zelfs de geharde lezer de stuipen op het lijf. De VS, Groot-Brittanië en Nederland hebben de wereldprimeur!
Uitgever: A.W. BrunaISBN: 9789022991336
Toegevoegd door Delphi
4,48 / 27 stemmen


Persoonlijk had ik liever gezien dat ook de verhaallijn met de zorg voor en om Bonnie verder was uitgediept. Daarom geen 5 maar 4 duimpjes.

Goed spannend en een goede verhaallijn. Sinds jaren weer eens kippenvel gehad van een boek, en stiekem een traantje weggepinkt. Topper voor in mijn top 10!!!


Dit is één van de beste thrillers die ik dit jaar heb gelezen. Het boek is superspannend en de schrijver weet je op het puntje van je stoel te houden. De psychologische spanning tussen Smoky's team en de moordenaar wordt heel scherp opgebouwd en mijn ogen vlogen over de pagina's.
Ik heb wel een paar kanttekeningen bij het boek. Het is een typische Amerikaanse recht toe recht aan thriller, waarbij geen ruimte is voor subtiliteit. De 'good guys' zijn ook zonder uitzondering echt goed; liefdevolle warme mensen die elkaar door dik en dun steunen. En de 'bad guys' zijn ontstellend slecht. De wreedheid druipt eraf. Ik vond het wel een beetje overdone, maar het deed niks af aan de spanning van het boek. Het enige dat je wilt is doorlezen tot de grande finale.
En hoewel ik vaak mopper over de laatste hoofdstukken in een boek, waarbij de auteur teveel losse eindjes wil wegwerken, is de epiloog hier volkomen logisch en vormt een natuurlijk afsluiting van het boek.
