Boeken
Voor ik doodga (2007) Van Jenny Downham
Algemeen
304 pagina's
Voor Tessa van zestien is die vraag werkelijkheid. De artsen hebben haar verteld dat ze door haar leukemie nog maar korte tijd te leven heeft. Die tijd wil Tessa goed besteden. Dus maakt ze een lijst van tien dingen die ze absoluut nog wil doen voor ze doodgaat. Te beginnen met seks. En ze wil nog autorijden. En beroemd worden. En verliefd. Terwijl Tessa aan haar lijst werkt verergert haar ziekte en komt haar einde dichterbij. Voor ik doodga is een heel mooi en bijzonder boek, waar je soms bij moet lachen en soms bij moet huilen. Tessa strijd tegen haar ziekte en het verlangen haar lijst af te maken zul je niet snel vergeten.
Uitgever: MouriaISBN: 9789045800301
Toegevoegd door Delphi
Stem hier:
3,52 / 27 stemmen
3,52 / 27 stemmen
Reacties
LeesVlinder,
4 / 5
Voor ik doodga is een ontroerend boek om te lezen. Je wordt helemaal in het verhaal gezogen. Het boek is geschikt voor de jeugd maar ook volwassenen.
Meldenjcdlw,
4 / 5
Ik was geraakt door dit boek en zat toen ik over de helft van het boek was met een dichtgeknepen keel te lezen. Op de een of andere manier heb ik bij zulke boeken altijd het gevoel dat het heel dichtbij gebeurt en kan het dan niet droog meer houden.
Makkelijk en vlug leesbaar en geschikt voor jongeren én volwassenen.
Meldenriamullenders,
5 / 5
Erg mooi. Vlug te lezen. Indrukwekkend en meeslepend zowel voor jongeren als volwassenen.
MeldenDee-e,
5 / 5
Ik heb zo moeten huilen bij dit boek. Ik vond het zo mooi en zo enorm ontroerend en het had zo veel van alles. Groot pluspunt vond ik dat het in de ik-vorm was geschreven, waardoor je ook de warrige gedachten enz meekreeg. Ik denk dat dat er ook voor zorgde dat ik er zo ontroerd van was. 5 duimpjes omdat het het een van de weinige boeken is dat echt tranen bij me heeft getrokken.
MeldenJoanazinha,
4 / 5
Het leek wel of het boek uit 2 delen bestaat: een eerste deel dat nauwelijks aanspreekt. Zowel Tessa als de andere personages blijven afstandelijk, niet te begrijpen. Hoewel je wel de machteloze woede van Tessa voelt, ergerde ik me eerlijk gezegd aan haar uitspattingen en haar egocentrische gedrag. Maar aan de andere kant: hou zou ik reageren wanneer ik te horen kreeg dat ik mijn volgende verjaardag niet meer zal vieren???
In het tweede deel kreeg ik meer feeling met Tessa en kon haar gevoelens beter verstaan. Dan verandert ook de machteloosheid in aanvaarding. En het laatste kwart van het boek is gewoon prachtig; wanneer Tessa haar grote liefde vindt in Adam en ze de brieven aan haar ouders en vriendin schrijft tot aan het onvermijdelijke einde. Wanneer de schrijfster dit talent om gevoelens onder woorden te brengen ook in het eerste deel van het boek had laten zien, had het boek een dikke 10 van mij gekregen.
Melden
