Van Tatiana de Rosnay
Romans
335 pagina's
De tienjarige Sarah wordt in de nacht van 16 juli 1942 samen met haar ouders opgepakt en naar de Velodrome d'Hiver in Parijs gebracht, waar duizenden joden worden verzameld voor deportatie. Niemand heeft echter gezien dat Sarah haar kleine broertje Michel in een kast opsloot, net voordat de politie het appartement binnendrong. Ze heeft hem beloofd zo snel mogelijk terug te komen om hem te bevrijden, maar Sarah wordt met haar ouders op transport gesteld en steeds verder weggevoerd. Zestig jaar later krijgt Julia Jarmond, een Amerikaanse journaliste in Parijs, de opdracht een artikel te schrijven over deze razzia, een inktzwarte bladzijde in de Franse geschiedenis. Ze gaat op zoek in archieven, en via het dossier van Sarah ontdekt ze een goed verborgen geheim van haar eigen schoonfamilie. Haar echtgenoot probeert haar ervan te weerhouden zich met deze geschiedenis te bemoeien, maar Julia besluit desondanks het spoor van Sarah te volgen. Haar naam was Sarah is een ontroerende roman waarin het grote drama dat zich in Parijs voltrok, is teruggebracht tot het verhaal van één slachtoffer, en dat is zó overtuigend gedaan dat het geen enkele lezer onberoerd zal laten.
Uitgever: Artemis & CoISBN: 9789047200062
Toegevoegd door Delphi
4,34 / 237 stemmen
Een heel triest verhaal maar o zo mooi geschreven. Aan't einde zelfs een paar tranen geplengd.
Meldenamy,
ik vind het verhaal echt super. ik moest eers even wennen aan de overgangen van toen naar nu. maar het is zo'n mooi boek.
echt een aanrader
Meldencbuckens,
Ik vond het eerste stuk echt prachtig, heel boeiend geschreven, en prettig de afwisseling tussen de stukken uit de Tweede Wereldoorlog en de andere stukken vanuit Julia's oogpunt. Het laatste stuk van het boek vond ik minder, emotioneel wat overdreven zeg maar. Maar al met al ben ik blij dat ik het boek gelezen heb !
MeldenMaria43,
Haar naam was Sarah, was een mooi boek, maar er zijn betere!
Zoals de boeken van Boedie Thoene en Tricia Goyer die zich veel al ook in de tweede wereldoorlog afspelen.
Ik heb haar andere boeken ook gelezen en heb mij voor genomen geen boeken meer van deze schrijfster te kopen.
MeldenBiancavanStrien,
Tatiana de Rosnay – Haar naam was Sarah
Een aantal maanden geleden vroeg mijn schoonmoeder of ik “Haar naam was Sarah” al gelezen had. Ze vond het een geweldig mooi boek. Het kwam er toen echter niet van om het te lezen, maar ik ontdekte op de diverse boekensites dat het wel erg populair was in Nederland.
Tijdens de paasdagen waren we weer in Nederland en met mijn schoonmoeder kwam ik in een boekhandel en ik ging op zoek naar Nederlandstalige boeken. Opnieuw kwam de vraag of ik “Sarah” al gelezen had, dus ik besloot dit boek als bundel met de onlangs verschenen DVD, mee te nemen.
Het was erg mooi weer en we zaten rustig buiten, dus kwamen al snel de nieuw aangeschafte boeken tevoorschijn.
Het verhaal begon met een stuk over de tienjarige Sarah een joods meisje dat in de oorlog in Parijs woont. Zij en haar familie worden in 1942 opgepakt door Franse politieagenten. Aangezien Sarah denkt dat ze snel weer terugkomt, sluit ze haar vierjarige broertje Michel op in een grote kast en beloofd hem dat ze snel terug komt…
In het volgende hoofdstuk leren we de Amerikaans journaliste Julia kennen, die met een fransman getrouwd is en voor een Amerikaans tijdschrift een artikel over de deportatie van de Parijse joden in 1942 wil schrijven. Tijdens haar onderzoek raakt ze danig onder de indruk van het gebeurde en ontdekt ze ook dat het appartement wat al jaren in de familie van haar man is en waar ze naar de verbouwing willen gaan wonen ooit van joden is geweest…
Ondanks het zware onderwerp, vooral als het uit het zicht van Sarah wordt verteld, is dit een boek wat je bijna niet weg kunt leggen en ook nadat het uit is nog blijft doorspelen in je hoofd. Het zet je weer aan het denken over wat er in de Tweede Wereldoorlog met de joden is gebeurd. Iets wat niet mag worden vergeten.
Ook de DVD is erg goed en ik vond de sfeer uit het boek goed getroffen.
Zoals mijn schoonmoeder al had gezegd: het is echt een aanrader.
April 2011 – Bianca van Strien
Melden
