In de jaren dertig van de vorige eeuw maakten de Europese Joden een existentiële crisis door, die evenzeer het resultaat was van verval in eigen kring als van agressie van buitenaf. Anders dan in veel andere historische beschouwingen staan in dit boek niet de Jodenvervolgers maar de Joden zelf centraal. En anders dan vaak wordt aangenomen, beseften steeds meer Joden maar al te goed dat zij aan de rand van de afgrond stonden. Aan de vooravond roept het verdriet en de vreugde in herinnering van de laatste fase van tweeduizend jaar Joodse geschiedenis in Europa. Wasserstein tekent een weids panorama dat wordt bevolkt door politiek leiders, boksers, rabbijnen, zionisten, huisvrouwen, zakenmannen, bedelaars, komieken, en kinderen zonder toekomst. Met een groot inlevingsvermogen, medeleven en een scherp gevoel voor ironie schildert Bernard Wasserstein in zijn boek een levendig en verhelderend beeld van een Joods Europa waarvoor het laatste uur had geslagen.