Deze studie van de strijd op zee tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) bespreekt in twaalf hoofdstukken het verloop van de laatste grote oorlog waarin zeeslagen bepalend waren en niet, zoals in oorlogen daarna, de veel wendbaarder luchtmacht. Het laat zien dat de aanvankelijk succesvolle Britse marine snellere schepen had met meer veerkracht en dat de Duitse vloot weliswaar kleiner was, maar bestond uit schepen die beter gepantserd en waterdicht waren en meer vuurkracht hadden. Daardoor bleef de strijd op zee uiteindelijk onbeslist en bepaalde niet de uitkomst van Wereldoorlog I. De mariene bioloog (1937) publiceert allang artikelen over maritieme geschiedenis. In deze degelijke, helder geschreven studie analyseert hij goed het verloop van de zeestrijd 1914-18. Nieuw is dat hij Duitse bronnen gebruikte voor informatie over de Duitse marine, zodat hij een zo objectief mogelijk beeld van de gebeurtenissen kon geven.