Boeken
De Duivenhoudsters (2012) Van Alice Hoffman
Website:
Historische romans
De duivenhoudsters speelt zich af in het jaar 73 na Christus, tijdens de belegering van Masada, een vesting in de woestijn van Judea, waar negenhonderd Joden maandenlang stand hebben gehouden tegen de Romeinen. Het verhaal draait om vier bijzondere vrouwen: de roodharige Jaël; Revka, de bakkersvrouw; Sjira, een wijze vrouw met kennis van kruiden en oude magie; en Aziza, een vaardige krijger. Alle vrouwen zijn duivenhoudsters, en allen hebben zij geheimen – over wie ze zijn, waar ze vandaan komen, over hun families en hun geliefden. De duivenhoudsters is een onvergetelijk heldenepos, zowel een feministisch manifest als een eerbetoon aan de moed van gelovige mannen en vrouwen, verteld met de cadans en beeldende kracht van een Bijbelverhaal.
Uitgever: OrlandoISBN: 9789022960134
Toegevoegd door DizzieTeam
Stem hier:
4,40 / 5 stemmen
4,40 / 5 stemmen
Reacties
AGNES.POESEN,
4 / 5
De schrijfster Alice Hofmann (1952) woont en werkt in Boston, de Verenigde Staten. Ze is onder meer auteur van de romans: De ijskoningin, Onder water, De drie zusjes en De derde engel. Haar boeken verschijnen in meer dan twintig landen in vertaling en werden ook reeds verfilmd. Aan haar nieuwste roman “De duivenhoudsters” werkte zij ruim 5 jaar.
Deze 500 blz. tellende roman is dan ook gebaseerd op een zeer bewogen periode uit de Joodse geschiedenis. In het jaar 70 na Chr., toen de Romeinen het gehele Joodse grondgebied hadden veroverd en Jeruzalem herschapen hadden tot een ruïne trok een groep Joodse rebellen naar het fort Masada. De groep bestond uit een kleine duizend mannen, vrouwen en kinderen. De Romeinen zetten grootse middelen in om ook het fort in handen te krijgen. Een leger bestaande uit de beste soldaten, hulptroepen en duizenden gevangenen slaagden er,na een paar maanden, in door de Joodse verdediging te breken. Voor de Romeinen is het echter een roemloze overwinning want de Joodse groep pleegde collectief zelfmoord . De tekst van de toespraak van de leider , waarin hij zelfmoord verkiest boven ballingschap, is bewaard gebleven. Volgens de overlevering weten 2 vrouwen en 5 kinderen zich verborgen te houden. Op deze informatie, opgetekende in het boek “Joodse Oorlogen” van Flavius Josephus, baseerde schrijfster Alice Hofmann zich voor haar indrukwekkende roman ”De duivenhoudsters”.
Want indrukwekkend is wel het minste dat je kan zeggen van deze roman! De schrijfster slaagt er niet alleen in een niet zo bekende periode van de Joodse geschiedenis onder de aandacht te brengen. Neen, ze weet je terug mee te nemen in de tijd, naar het leven van 4 vrouwen zo’n 2000 jaar geleden. Ze geeft deze vier vrouwen, in afzonderlijk aan hun toegewezen delen, het forum, om hun leven , hun levensgeschiedenis te vertellen. Gaande weg vernemen we hoe ze bij elkaar zijn gekomen, wie en wat zij waren en wat zij voor elkander kunnen betekenen in deze mannenmaatschappij. Ook krijg je een duidelijk beeld van de diverse religieuze strekkingen binnen het Jodendom. Alice Hofmann schetst op een meeslepende manier het dagelijkse leven van deze groep mensen. Niet alleen hun cultuur, hun tradities, maar ook hun dromen, hun verlangens , hun specifieke taken en het belang daarvan, weet ze op een prachtige manier over te brengen. Ik voelde me tijdens het lezen, van deze mooie en ook goed geschreven roman, bevoorrecht om deel te mogen nemen aan de levens van Yael, Shirah, Aziza en Reveka. Het leek wel alsof het vriendinnen waren waarvan ik veel mocht leren en waarbij ik vooral mezelf mocht zijn. Alleen al het gegeven dat de schrijfster deze geschiedenis heeft vertelt door de ogen van vrouwen maakt deze roman uniek en speciaal! Een must voor elke boekenliefhebber om deze roman te lezen….zowel vrouwen als mannen.
MeldenSnoesje,
4 / 5
Wat een schitterend verhaal. Met heel veel plezier heb ik dit prachtige boek gelezen. Het verteldt een bijzondere periode van vluchtelingen door de ogen van vier vrouwen die ergens in het verhaal met verschillen draadjes verbonden zijn. De karakters worden mooi uitgewerkt en je ziet de vrouwen gewoon zo voor je. Volgens de schrijfster is het ook nog eens geschreven naar aanleiding echte gebeurtenissen wat het helemaal boeiend maakt. Je leeft als het ware even in die tijd, in die gemeenschap. Meeslepend en heerlijk om te lezen!!
Meldenclaar,
5 / 5
In de historische roman De duivenhoudsters beschrijft Alice Hoffman de strijd van opstandelingen op Masada; de hoog gelegen citadel op een rots bij de Dode Zee in Israel waar Joodse vluchtelingen een veilig onderkomen tegen de optrekkende Romeinen dachten te vinden. In een voortreffelijk en deskundig beschreven tijdgeest vertelt Alice Hoffman het onvoorstelbare verhaal van Jaël, Revka, Aziza en Sjira.
De geschiedenis van deze vier vrouwen wordt in De duivenhoudsters in vier delen verteld.
De eerste vrouw is Jaël. Zij ontvlucht met haar Vader in het jaar 70 na Christus, Jeruzalem. In het gezelschap van Ben Simon, zijn vrouw en jonge kinderen leidt ze een nomadenbestaan in de moordende hitte van de eindeloze woestijn. Het is het begin van de exodus na de verwoesting van de Joodse tempel en de val van Jeruzalem.
Revka, de tweede vrouw die haar verhaal vertelt in De duivenhoudsters zegt:" Ik dacht aan onze voorvaderen, die Egypte waren ontvlucht, aan hun kinderen, die door het zand hadden gestrompeld om te ontsnappen aan de slavernij, en aan de wateren die werden gespleten en aan weerszijden oprezen als muren. Ik had hun kwelling nog nooit zo goed aangevoeld als nu en kon er wel om huilen”
In het derde deel wordt de geschiedenis van Aziza verteld, zij is de dochter van Sjira, een van de vrouwen met wie Jaël en Revka in de duivenhokken werken.
Het laatste deel van De duivenhoudsters gaat over Sjira, oervrouw, oermoeder.
Alice Hoffman vertelt over het lot wat deze vrouwen samenbracht.
De vier vrouwen die Alice Hoffman heeft geschapen zijn onverschrokken, hartstochtelijk, begeerlijk en kennen de sterke band van moederliefde. Ze kunnen wraakzuchtig maar ook vergevingsgezind zijn. Hun mannen zijn heldhaftig, meedogenloos, integer en wijs, ze zijn minnaars, moordenaars, vaders, broers of zonen.
De vrouwen worden beproefd, geliefd, mishandeld, gepijnigd en bemind, ze bezitten een oerkracht die hun door overlevering is toebedeeld of hebben het door hun bestaan afgedwongen.
Ze voelen zich omringt door geesten, demonen, engelen en Goden, in die tijd in Judea onlosmakelijk verbonden met het verleden, het leven en hiernamaals.
Naar het einde toe als de situatie op het belegerde fort uitzichtloos is, de Romeinen de slachting onder slaven in het openbaar uitvoeren, vernuftige wapens gebruiken en vuurpijlen op Masada afschieten neemt de leider van de Joodse gemeenschap een legendarisch besluit.
Alice Hoffman weet mij met haar schrijfwijze moeiteloos te boeien. De geschiedenis van de vier vrouwen is uitermate aangrijpend: alle facetten van het leven komen in de meest gruwelijke, smartelijke en liefdevolle beschrijvingen voorbij. Hun levens bevatten mystieke en wonderlijke elementen die ragfijn zijn verweven in het verhaal.
Wat mij vooral is bijgebleven zijn de oerkrachten die Alice Hoffman de vrouwen heeft gegeven. Het is machtig mooi om te lezen hoe deze vrouwen altijd strijdig blijven, vertrouwen houden en blijven geloven.
De Duivenhoudsters is een fascinerende roman waar ik enorm van heb genoten.
Melden