Boeken
De Mooiste handen van Delhi (2012) Van Mikael Bergstrand
Romans
320 pagina's
Göran Borg is 52 jaar, gescheiden, en heeft nauwelijks contact met zijn kinderen en wordt ook nog ontslagen. Hij heeft weinig puf, maar toch laat hij zich door een vriend overhalen om mee te gaan op reis naar India. Daar raakt hij bevriend met Yogi, een textielhandelaar met een af en toe onuitstaanbare, maar gelukkig ook onuitputtelijke dosis optimisme. Omdat er op een zeker moment sprake is van een prachtige dame, Preeti Malhotra, voor wie Göran meer voelt, stelt hij zijn vertrek naar Zweden uit. Er is één probleem: Preeti is getrouwd met een van de machtigste industriëlen van Delhi. De mooiste handen van Delhi is een hilarische, hartverwarmende roman vol avontuur, liefde en vriendschap over een man die de wereld bangig en vol rancune tegemoet trad, maar als een wijzer mens uit de strijd komt.
Uitgever: SignatuurISBN: 9789056724498
Toegevoegd door Nicxx
Stem hier:
3,50 / 4 stemmen
3,50 / 4 stemmen
Dizzie waardering:
4 / 5
Dizzie recensie
Stel, je bent een iets te dikke Zweedse man van middelbare leeftijd, je vrouw is er met een ander vandoor, je ziet je kinderen nauwelijks, en dan word je ook nog eens ontslagen. Reden genoeg om je op te sluiten in je huis, de telefoon niet op te nemen en hangend voor de buis bakken Ben & Jerry’s leeg te lepelen. Göran Borg is zo’n man. Gelukkig is zijn lethargie van korte duur: vriend Erik weet hem over te halen mee op reis te gaan naar India. In het land van ‘cricket, curry en corruptie’ ontmoet Göran de altijd vrolijke en grenzeloos optimistische Yogendra Singh Thakur, kortweg Yogi. Deze welgestelde textielhandelaar neemt Göran op sleeptouw door Delhi en laat hem op typisch Yogiaanse wijze kennismaken met India in al zijn kleurrijke en soms volstrekt ondoorgrondelijke facetten. Göran’s reisavontuur krijgt een romantisch tintje als hij op een dag Preeti ontmoet, eigenaresse van een schoonheidssalon. Stapelverliefd als hij is, weet hij deze Indiase schone in te palmen met de mededeling dat hij een bekende Bollywood-acteur gaat interviewen. De liefde blijkt wederzijds en Göran besluit langer in India te blijven om bij Preeti te kunnen zijn. Het lukt hem zelfs om zijn journalistieke loopbaan weer op de rit te krijgen. Helaas heeft onze Zweedse held buiten Vivek Malhotra gerekend, Preeti’s steenrijke echtgenoot.
Denk je aanvankelijk nog te doen te hebben met een gortdroog reisverslag van een uitgerangeerde journalist dat je het liefst gapend opzij schuift, naarmate het verhaal vordert maakt de verveling plaats voor een brede glimlach. Erg geestig is de manier waarop Yogi praat, hij doorspekt zijn Indiase Engels met allerlei grappige superlatieven. Wanneer de twee mannen visitekaartjes gaan bestellen zegt hij: “Het spijt me, maar dit moet op de stelligste manier mooier gemaakt worden met veel meer van de mooiste kleuren en titels”. Als ‘mister Gora’ (Hindi voor bleekgezicht) zich weer eens geen raad weet met Yogi’s eigenwijze logica: “Ik zal het uitleggen, maar dan vraag ik je om met je beste oren en niet met je slechtste oren te luisteren. Oké?”
Een van de ontelbare dingen die Göran niet begrijpt, is het rijgedrag van de Indiërs. Het is aanleiding voor de zoveelste vrolijke botsing tussen de Indiase mentaliteit van ‘leven en laten leven’ en de regelzucht van de gemiddelde West-Europeaan:
“We bleven voor een rood verkeerslicht staan en Yogi deed onmiddellijk mee met het hysterisch claxonneren om ons heen.
‘Moet je claxonneren?’ vroeg ik geïrriteerd.
‘Waarom zou ik niet claxonneren?’
‘Omdat het niets helpt als je vaststaat in een file. Niemand kan tenslotte rijden.’
‘Nee, misschien niet op dit moment. Maar zodra het groen wordt kan er van alles gebeuren en dan is het goed dat we al begonnen zijn met claxonneren naar elkaar, zodat we op een uitstekende manier weten wat we aan elkaar hebben’.
‘Dat klinkt zo dom dat ik er niet eens commentaar op geef.’
‘Je moet niet in een slecht humeur zijn, Mister Gora. Hier in India zijn we blij met onze mooie claxons en net zo blij als de mensen naar ons terugclaxonneren.’”
Het is vooral aan personage Yogi te danken dat dit verhaal blijft boeien. Zijn blijmoedige, pragmatische kijk op de wereld en de karakteristieke, warme manier waarop hij die verwoordt contrasteren mooi met de ietwat kleurloze Göran en diens koele Zweedse achtergrond. Schrijver Mikael Bergstrand stelt tussen de komische bedrijven door nog enkele maatschappelijke issues (o.a. de welig tierende corruptie, kinderarbeid, armoede, sociale ongelijkheid) aan de kaak en dat is mooi meegenomen, maar deze mogen de pret niet drukken. Een vlot geschreven, overwegend luchtige en lichtvoetige roman over een man die min of meer bij toeval in Delhi verzeild raakt, daar niet alleen zichzelf maar ook hechte vriendschap en ware liefde tegenkomt, om uiteindelijk als een gelouterd man terug te keren naar Malmö.
Reacties
elbert1958,
4 / 5
Goran Borg is een medewerker in een bedrijf dat gespecialiseerd is in communicatie, als hij hoort dat hij niet meer gewenst is en dus mag vertrekken zakt in eerste instantie alles onder hem weg.
Hij heeft ook een scheiding achter de rug en zijn kinderen hebben al hun eigen weg gevonden in het leven.
Als een vriend, die reizen verzorgd naar India, vraagt om mee te gaan, staat hij daar in eerste instantie sceptisch tegenover, maar hij besluit het toch te doen en zo belandt hij in Delhi.
Door een ziekte (griep) moet hij uit de groep weg en haalt een kennis, Yogi, van zijn vriend hem op als hij weer beter is,hij raakt bevriend met Yogi.
Uiteindelijk wordt hij verliefd op een Indiase schone (die wel getrouwd blijkt te zijn) en krijgt hij lucratieve aanbiedingen voor columns en verslagen uit India voor diverse bladen, dit alles doet hem besluiten in Delhi te blijven en niet meer terug te keren naar zijn geboorteland Zweden.
Ik vond het prettig geschreven vlot lopende roman, die niet alleen veel humor bevatte, maar ook de misstanden in India de revue laat passeren.
MeldenAGNES.POESEN,
3 / 5
De roman “Mooiste handen van Delhi” van de Zweedse schrijver Mikael Bergstrand is uit! Mij kan je echt een Azië liefhebber noemen. Ik heb er vele landen bezocht. Genoten van de prachtige natuur, maar vooral hou ik van de mensen en hun cultuur. Wij westerlingen kunnen nog heel veel van hun leren. Vooral leren dankbaar te zijn met wat we hebben en leren leven in het nu en niet in het verleden of de toekomst. Ja, Azië heeft een bijzonder plaatsje in mijn hart! Maar daarnaast heb ik altijd een haatliefde verhouding gehad met India….maar vorig jaar kwam het er dan toch van! Volgens mijn echtgenoot was ik er ondertussen klaar voor om zonder cultuurschok enkele weken in India te verblijven. Maar dat was in het geheel niet het geval…..ik was na enkele dagen helemaal van mijn melk ….de armoede, de chaos, de drukte, de warmte, de stank, de vuiligheid, geen minuut stilte noch door de dag noch nachts…. en daarnaast prachtig onderhouden parken, super-de-luxe villa’s en hotels, mooi onderhouden monumenten. We belanden ook in absurde situaties, taxichauffeurs die ons wilden pluimen, verkopers die ons wilden belazeren, …. Dat alles kwam weer bij me naar boven tijdens het lezen van de roman “Mooiste handen van Delhi”! In een vlot te lezen roman, waarin de schrijver met de ingrediënten: ontslagen & gescheiden 52 jarige Zweedse man, Delhi, mooie vrouw ,vriendelijke en behulpzame Indiër, kinderarbeid er in slaagt om een duidelijk beeld van de Indische samenleving te schetsen. Meermaals heb ik tijdens het lezen moeten glimlachen en ook wel eens lachen om dat het zo herkenbaar was…! Een licht, heerlijk ontspannend boek dat me toch met liefde deed terugdenken aan die enkele weken in India! 
Meldenans,
4 / 5
Heb het boek De mooiste handen van Delhi uitgelezen en hier mijn reactie erop:
Als Göran Borg ontslag heeft gekregen gaat hij met een vriend,die reisleider is,mee naar India.
Hij leert daar Yogi kennen en als hij dan ook nog een mooie dame ontmoet besluit hij voorlopig in Dehli te blijven.
Jammer genoeg is die dame wel getrouwd,maar dat weerhoudt hem er niet van een relatie met haar te beginnen.
Hij woont tijdelijk bij zijn nieuwe vriend Yogi in huis,maar na enige tijd krijgt dan toch een eigen onderkomen.
Dan begint hij zich voor te doen als journalist en besluit te gaan schrijven over allerlei Indiase onderwerpen die hij aan Zweedse kranten gaat verkopen.
Alles wordt op een humoristische toon beschreven en ik moest er af en toe echt wel om lachen.
Leuk om te lezen hoe Göran steeds beter in zijn vel komt te zitten.
De schrijfstijl is plezierig om te lezen en het boek leest vlot weg.
Ben benieuwd of er nog meer boeken van deze auteur gaan verschijnen.
Melden