Van Wanda Bommer
Website:www.wandabommer.nl
Romans
240 pagina's
Martijn valt al zijn hele leven op vrouwen van achtentwintig. Pas als hij zelf veertig is, ontmoet hij de vrouw van zijn leven: Francis (28). Francis heeft beloofd de feestdagen met haar familie op Terschelling door te brengen. Met moeite weet zij Martijn over te halen om met haar mee te gaan. Het prille liefdespaar moet op het eiland een vakantiehuisje delen met Francis zus en haar gezin. Het te kleine appartement werkt als een snelkookpan waarin de gemoederen binnen de kortste keren hoog oplopen. Martijn probeert het hoofd koel te houden terwijl om hem heen oude vetes worden uitgevochten, nieuwe conflicten ontstaan, en een pijnlijke, verzwegen gebeurtenis uit het verleden de kop opsteekt.
Uitgever: Nijgh & van DitmarISBN: 9789038894355
Toegevoegd door Arthur
4,09 / 11 stemmen
Eenmaal aangekomen op Terschelling wordt het Martijn al gauw duidelijk dat ook deze familie haar problemen heeft, zoals zoveel families. De drie zussen laten geen kans onbenut om elkaar het vuur aan de schenen te leggen. Vooral de oudste zus, Gemma, heeft er een handje van om iedereen te manipuleren. Ze plaatst zichzelf regelmatig in de slachtofferrol, om zo haar zin door te drijven. De ouders van de drie dames drukken geregeld hun snor en doen bijzonder weinig moeite een en ander in goede banen te leiden. De partners houden zich waar mogelijk maar buiten de conflicten.
Het feit dat de familie kerst en oud en nieuw op een klein eiland viert, helpt ook niet echt. Het weer werkt niet bepaald mee, en Martijn en Francis zijn gedwongen een vierpersoonsappartement te delen met Gemma, haar man en zoon. Daarnaast vloeit de alcohol constant rijkelijk, waardoor de lontjes erg kort zijn.
Panorama West is volgens de uitgever een roman, maar heeft meer weg van een psychologische thriller. Zo valt er minstens een dode te betreuren en is er een gebeurtenis uit het verleden - een familiegeheim - waarbij Francis betrokken is, maar waarover ze weigert te praten. Martijn krijgt er zijn vinger maar niet achter, en als Francis hem dan eindelijk vertelt wat er gebeurd is, geeft hem dat meer dan genoeg stof om eens over zijn eigen toekomst na te denken. Wil hij verder met Francis, een gezamenlijk leven opbouwen, settelen, een gezin stichten?
Bommer wijdt regelmatig erg uit in details, waardoor het een soort filmische vertelling wordt. Zo weet je vaak welke kleren de hoofdrolspelers dragen, tot aan hun sokken, en hoe de bomen gerangschikt staan. Er wordt op deze manier weinig aan de fantasie van de lezer overgelaten en daar moet je van houden.
Toch zullen ook de lezers die niet van die manier van vertellen houden zich met Panorama West niet vervelen, omdat er veel te genieten valt: het verhaal is niet voorspelbaar, er blijven geen storende losse eindjes over, de belangrijkste karakters worden goed uitgewerkt, de dialogen zijn heel echt, de sfeertekening is sterk, en de spanningsopbouw is goed.

Zeer herkenbaar in veel gevallen en de sommige gevalletjes die niet helemaal realistisch zijn neem je voor lief, omdat je al snel weer door wilt met wat er dan weer staat te gebeuren.
Vooral de gebeurtenissen rond Gemma vond ik al een belevenis op zich, al ben ik blij dat ik niet zo´n zus heb.
Ik vond het een kostelijk boek waar je zo door heen fietst, geen hoogstaande literatuur, maar wel een heerlijk weglezertje.


In de week voor oudejaars maakt een familie van vader, moeder, drie dochters, drie schoonzonen en drie kleine kinderen zoveel misere mee, dat je nog medelijden met ze zou krijgen.De dochter Francis besluit om terug deel te nemen aan het familieweekendje na jarenlange afwezigheid. Ze gaat samen met haar nieuwe (veel oudere vriend) naar het eiland Terschelling.
Fantastisch hoe je meegesleurd wordt in het verhaal. Soms grappig, soms zzer dramatisch. Het boek raast voorbij als een actiefilm maar dan met de nodige humor en drama

