Van Toni Maguire
Waargebeurde verhalen
320 pagina's
Antoinette wordt jarenlang seksueel misbruikt door haar vader. Deze afschuwelijke waarheid wordt pas ontdekt als ze zwanger raakt. Met behulp van haar getuigenis wordt haar vader tot gevangenisstraf veroordeeld. Maar na twee jaar komt hij weer op vrije voeten en Antoinette ziet maar één uitweg: vertrekken. Haar moeder doet niets om haar tegen te houden. Getraumatiseerd en aan haar lot overgelaten dreigt Antoinette eraan onderdoor te gaan en ze wordt opgenomen in een psychiatrische inrichting. Ten slotte wordt ze overgebracht naar de gesloten afdeling. Daar trekt de hoofdzuster zich haar lot aan en besluit om haar geen medicijnen meer te geven. Vanaf die dag wordt Antoinette langzaam beter, louter door haar moed en wilskracht.
Uitgever: The House of BooksISBN: 9789044326314
Toegevoegd door Arthur
4,00 / 1 stemmen
In dit debuut uit 2008 beschrijft de in Norfolk woonachtige auteur op indringende wijze haar tragische jeugd waarin ondermijning, het volledige gebrek aan vertrouwen in zichzelf en de mensheid haar littekens toebrachten die een leven zouden meegaan. Terugkijkend, naast het sterfbed zittend van haar moeder, laat ze al het gebeurde de revue passeren en vertelt over de moeilijke weg die ze heeft moeten afleggen om zichzelf op de rails te krijgen.
In deze opvolger pakt Toni de draad weer op als haar vader, die haar misbruikt vanaf haar zesde tot haar vijftiende levensjaar, wordt vrijgelaten. Met haar moeder was Antoinette (Toni’s echte naam) een nieuw leven begonnen maar het trauma wat haar (mede door haar moeder) was aangedaan, bleef onverwerkt.
Als haar moeder wederom de kant van haar vader kiest, belandt Toni in een neerwaartse spiraal wat haar tot alcoholverslaafde maakt en haar uiteindelijk, na vele fases, op een gesloten inrichting van een psychiatrische instelling doet belanden. Met behulp van een empathische verpleegkundige begint ze aan de langzame weg naar herstel.
Door haar verhaal te vertellen in de derde persoon schept de auteur een afstand in gevoel dat de lezer niet weet te bereiken. Het voelt alsof iemand anders over datgene praat wat aan de orde komt. Het betreft een terugblik en terugblikken blijven altijd wat meer afstandelijk doordat er tijd overheen is gegaan eer de woorden het papier hebben geraakt. De emotie is vervaagd, de kracht gehaald uit datgene dat wordt verteld.
Bovendien creëert ze een heuse krater door niets los te laten over haar huidige (kijk op) relatie(s) en haar gevoel ten opzichte van het seksuele aspect. Niet onbelangrijk, gezien de voorgeschiedenis.
Enerzijds begrijpelijk dat Maguire ons wil laten weten hoe het haar verder is vergaan, anderzijds kun je je afvragen of ze hier verstandig aan heeft gedaan. Hoe indringend, schokkend en genaakbaar de wijze was waarop boek één werd gebracht, hoe gereserveerd de auteur zich nu opstelt.
Laten we het er op houden dat je niet veel mist als je dit boek in de schappen laat liggen.
Voor betrokken lezers is er goed nieuws. Afgelopen jaar verscheen het nog niet in ons land uitgebrachte Don't you love your Daddy, waarin Toni Maguire een stem geeft aan Sally East, een eveneens misbruikte vrouw in haar kindertijd.
