Boeken
De Vrouw in de kooi (2010) Van Jussi Adler-Olsen
Website:http://jussiadlerolsen.dk
Thriller
336 pagina's
Op een prachtige winterdag verdwijnt de jonge linkse politica Merete Lynggaard zonder een spoor achter te laten. De media duiken op het verhaal en suggereren van alles: van moord en zelfmoord tot een geplande vrijwillige verdwijning. De politie wordt gesommeerd de verdwijning grootscheeps aan te pakken, maar Merete is van de aardbodem verdwenen. Brigadier Carl Mørk, hoofd van de Afdeling 'onopgeloste zaken' Q, forceert na enkele jaren een grote doorbraak in het onderzoek. Samen met zijn assistent Assad is hij een roekeloze crimineel op het spoor die wordt gedreven door haat. Wraak blijkt een cruciale factor in de krankzinnige plot.
Uitgever: PrometheusISBN: 9789044615975
Toegevoegd door Arthur
Stem hier:
4,06 / 66 stemmen
4,06 / 66 stemmen
Reacties
misslizard,
4 / 5
Leest lekker weg en is prima amusement, precies zoals een thriller/detective moet zijn. Deel 1 en 3 van deze serie zijn gelezen, deel 2 ligt op mijn NTL stapel. Deel 4 zal daar vast ook nog wel bijkomen. Perfecte boeken voor een regenachtig en koud weekend op de bank bij de kachel.
MeldenPaulus,
5 / 5
Superspannend boek dat ik in een ruk heb uitgelezen. Eerder had ik al Dossier 64 van Adler-Olsen gelezen, maar ik vond dit deel dat het eerste uit een serie is, spannender. Op naar het volgende deel. 
Meldenlente,
3 / 5
Het duurde lang voordat ik het boek ging waarderen. Wat ik eerder in mijn blog schreef; politieburo-verhalen boeien me niet zo. Uiteindelijk werd het ook wel weer spannend en wilde ik weten hoe het af zou lopen. Maar dit zijn niet de boeken die me erg graag laten lezen. Ik ga m'n NTL-stapel eens napluizen, heb behoefte aan weer eens heel wat anders.
MeldenJacqueline77,
3 / 5
Ik weet niet goed wat ik van dit boek moet vinden. Het maakte niet dat ik alleen maar wou doorlezen en dat vond ik wel jammer. Op zich is het geen slecht boek, maar of ik de verdere delen ook ga lezen....
MeldenDorien66,
2 / 5
Dit boek is een grote opeenstapeling van clichés 
De hoofdrol voor een nurkse detective, met toch wel een zachte kant. Een zeer intelligent buitenbeentje als assistent. Hoe vaak heb ik dat al niet gelezen? Een slap plot, met een ongeloofwaardig einde... En de tenenkrommend gedetailleerd beschreven handelingen zijn ook al niet mijn kopje thee 
De tweede duim krijgt het omdat ik het wel heb uitgelezen (althans, het deel over Merete).
Nee, dit was mijn eerste en meteen laatste Adler-Olsen.
Melden