Van Catalin Dorian Florescu
Website:www.florescu.ch
Romans
448 pagina's
Zaira groeit op de boerderij van haar vrome, strenge grootmoeder op, samen met haar neef Zizi. Haar ouders, rijke grootgrondbezitters uit Boekarest in het feodale Roemenië van voor de Tweede Wereldoorlog, hebben nauwelijks oog voor de opvoeding van hun dochter. Omdat Zaira zich zonder haar ouders soms eenzaam voelt, vermaakt de fantasierijke Zizi haar door toneelstukjes voor haar op te voeren. Zo wordt toneel haar lust en haar leven. Als jonge vrouw leert ze een poppenspeler kennen en de twee krijgen een stormachtige verhouding. Ondertussen hebben politieke ontwikkelingen dramatische gevolgen voor haar familie. Als de communisten haar en haar familie bedreigen – ze is dan al een bekende poppenspeler die bovendien haar hoofd niet buigt voor het regime – slaan ze op de vlucht. Een gevaarlijke reis via Praag brengt Zaira en haar man en dochter naar Amerika. Strijdlustig, taai, tolerant en sympathiek als ze is, lukt het haar in den vreemde een bestaan op te bouwen, maar echt gelukkig is ze er niet. Pas als oude vrouw heeft ze de moed verzameld om naar haar geboorteland terug te keren.
Uitgever: SignatuurISBN: 9789056723279
Toegevoegd door Arthur
4,50 / 8 stemmen




Zaira leeft in een rijke boerenadel familie uit Roemenië. De familie verliest haar rijkdom tijdens de Duitse bezetting in de tweede wereldoorlog en na deze oorlog wordt haar familie door de communisten erg kwalijk genomen dat zij van adellijk afkomst is. Die worsteling in de geschiedenis van Zaira en haar familie is altijd aanwezig zonder een te hoog dramagehalte voor de lezer.
Zaira’s mannen bepalen veel van haar leven; allen laten sporen na in haar verdere leven. Van de meeste mannen is zij zich hiervan bewust, maar van andere mannen merkt zij dat pas (te) laat. Hoewel haar leven weinig echte hoogtepunten kent, weet Zaira toch om aan iedere situatie een wending te geven opdat haar leven op dat moment op zijn minst dragelijk wordt. In haar zoektocht naar geluk laat ze zich niet snel uit het veld slaan: de kleine van oorsprong Catalaanse Zaira is een echte doorzetter, ondanks alle tegenslagen. Omdat het communistische Roemenië haar het leven onmogelijk maakt, ontvlucht zij samen met haar dochter en man Roemenië en komt in Washington terecht. Haar nieuwe leven in vrijheid blijkt echter ook zijn beperkingen en moeilijkheden te hebben, zeker als zij achter een vreselijk geheim komt.
Als lezer vond ik het een meeslepend boek, waarbij ik na het lezen van het boek het idee had dat ik de sympathieke Zaira inmiddels persoonlijk kende.
Dit boek past qua inhoud en schrijfstijl terecht in de eregalerij van de Grote Verhalenvertellers. Florescu kan zich zeker meten met de andere Grote Verhalenvertellers Lewinski en Ruiz Zafón.

Zaira – alleen gelaten door haar ouders groeit samen met haar oudere neef Zizi op bij haar grootmoeder en tante. Zizi vermaakt haar jeugd met zijn fantasievolle poppenspelen.
De Tweede Wereldoorlog maakt echter een einde aan het feodale Roemenië en brengt met het communisme grootgrondbezitters aan de bedelstaf. Ook de familie van Zaira en Zizi. Zizi kan hier echter niet mee omgaan en weer is Zaira alleen. Maar ze troost zich met haar eigen poppenspel; kinderen hangen aan haar lippen als ze speelt. Als ook volwassenen komen wordt de situatie hachelijk; Zaira buigt niet voor het regime. Op de vlucht voor een nieuwe vijand moet ze dwars door het geweld van de Praagse Lente naar het vrije land Amerika.
Los van haar oude leven, omringd door nieuwe karakters blijft Zaira in Amerika verlangen naar vroeger; naar haar minnaar – de poppenspeler en vader van haar dochter Trajan. Een verhaal dat ze hem nog altijd niet verteld heeft…
Een coming of age-roman in het ellendige bestaan van het Midden-Europa na de Tweede Wereldoorlog waarin tijden veranderen en de banden in Zaira’s bijzondere familie niet geweldig zijn. Wervelend en traag tegelijk vertelt Florescu over de moeilijkheden van opgroeien, veranderende tijden en de bijzondere relatie tussen ouders en kinderen. Florescu voelt Zaira aan en weet haar levensecht op papier te zitten – haar leven is rauw, kent weinig hoogtepunten maar houdt haar met twee benen op de grond.(JT)
