Van Marion Pauw
Website:www.marionpauw.nl
Literaire thrillers
272 pagina's
Om zijn honderdste miljoen te vieren nodigt de succesvolle zakenman Alexander Zilver zijn beste vrienden, zijn dochter en zijn nieuwe vriendin uit om een week lang met hem op een luxueus jacht door het Caribisch gebied te varen. Op de tweede dag wordt Alexander echter dood aangetroffen in zijn hut. Kapitein Schmidt en hoofdstewardess Lou vertrouwen het niet en gaan op onderzoek uit. Ze komen tot de ontdekking dat iedere gast wel een motief heeft: de ex-zakenpartner die nog een appeltje met Alexander te schillen had, de vrouw van zijn zakelijk adviseur, met wie Alexander op het jacht een affaire had, de broer die op zijn fortuin uit is. De situatie op het jacht wordt steeds nijpender, al helemaal als het lijk van Alexander Zilver spoorloos verdwijnt. Jetset is een klassieke whodunit, waarmee Marion Pauw haar oeuvre verder uitbreidt. Met veel humor en vaart geeft ze een inkijkje in het leven van een steenrijke selfmade man en zijn vriendenkring, die hem dat leven misgunt.
Uitgever: AnthosISBN: 9789041414915
Toegevoegd door Arthur
2,58 / 33 stemmen
Direct bij aanvang krijgen we een inkijk hoe de locatie waar het alles zich afspeelt eruit ziet: La Bella Augustina, het vijftig meter lange gehuurde jacht dat afgemeerd ligt in de haven van Sint Maarten. Een idyllisch plaatje wordt geschetst en het ziet er inhoudelijk groots uit. Reden dat dit schip de haven en het eiland zal verlaten, zoals we dan al reeds weten door de verklappende tekst op de achterzijde, is de viering van een mijlpaal in het leven van de slinkse self made miljonair Alexander Zilver.
Uitgenodigd zijn de familie, bestaande uit zijn bijna vijftienjarige dochter Igoné, zijn zoveelste en ietwat stoffige vriendin Jenny Meijer, broer, schoonzus en ook ex zakenpartner met diens wederhelft. Een hele bubs dus, inclusief een extra lading en het zich met de passagiers bemoeiend en onderling bakkeleiend personeel. De lezer weet ook reeds dat we op zoek moeten naar de dader van de halverwege het boek vermoorde hoofdpersoon. Wie o wie heeft dit op zijn of haar geweten?
Teveel hoofd- en bijpersonen die niet uit de verf komen dan wel enorm stereotiep zijn, passeren de revue. Teveel ook gekeken naar het glamorous plaatje en te weinig naar de inhoud. Sterker: inhoudelijk zit er zo weinig diepte in dat een kind de was kan doen.
Jetset is een aanfluiting voor het literaire én thrillergenre en zou er beter mee door kunnen als chicklit. Met het vorige boek Zondaarskind kwam ze er nog mee weg, ook dit was geen thriller, maar dit is zover onder de maat dat het ook literair om te huilen is. Om nog maar te zwijgen over het volstrekt overbodig en tenenkrommend epiloog.
Onlangs kondigde uitgever Anthos trots aan dat de filmrechten zijn verkocht aan het Amsterdamse filmproductiebedrijf NL Film. Producent van NL Film zegt hierover: ‘Dit boek leent zich bij uitstek voor een verfilming. Het is een klassieke whodunit, erg spannend en met veel humor en inleving geschreven.’
Tsja. Voor een goed filmscenario dien je toch een goed script in handen te hebben en mijn inziens is Jetset geen vruchtbare voedingsbodem.
Alle roem ten spijt: Marion Pauw kan beter maar laat dit na. Na Simone van der Vlugt en Esther Verhoef is ze de derde grote naam op rij die afgelopen jaar onder de maat heeft gepresteerd. Gelukkig zijn er nog altijd genoeg gemotiveerde auteurs die wel bereid zijn om alles uit de kast te halen en een literaire thriller, om even bij dit genre te blijven, van formaat af te leveren. Maar om even positief af te sluiten: Jetset leest lekker weg. Al kan enkel daarop een boek niet blijven drijven.




Het verhaal over de rijke jetset en hun vakantie in de Caribbean wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. Alle personages komen wel een keer aan het woord.
De persoon die de mensen op zijn boot heeft uitgenodigd om de vakantie met hem te vieren, Alexander Zilver, wordt tijdens de vakantie vermoord. Bijna iedereen op de boot heeft een motief, en aangezien ze op de boot zitten, moet een van de mensen daar het wel gedaan hebben. Dan verdwijnt het lijk van Alexander, en wordt de situatie nijpender. Maar wie is nu de dader?
De personages worden allemaal wel erg typerend neergezet, de jaloerse vrouwen op de vriendin van Alexander, de rijke zakenmannen die nog een appeltje te schillen hebben, de jaloerse broer, noem maar op. Omdat het verhaal door zoveel personages wordt verteld, blijft het erg oppervlakkig en is er geen enkele diepgang te vinden in het boek. Platte omschrijvingen, snelle maar enigszins overdreven stijl, een echt hersenloos-lezen-boek.
Het plot is ook niet erg verrassend helaas.
Marion heeft betere boeken geschreven zoals Daglicht. Wel vind ik het aardig dat ze zichzelf wil blijven verbeteren in het genre en qua opzet van verhalen. Maar helaas heeft ze hiermee aardig de plank misgeslagen.
Hoewel de schrijfstijl wel weer heerlijk genoeg is om het boek nog uit te lezen, blijft er voor de rest vrij weinig over.

Ik vond trouwens juist de introductie van personen het leukst aan het hele verhaal. Ik denk omdat me dat het meest doet denken aan de detectives die ik vroeger las (Agatha Christie met name was vroeger favoriet)