Het enerverende leven van Sylvia de Leur Een van de meest gevierde theaterpersoonlijkheden van Nederland schreef het aangrijpende verhaal van haar roerige leven. Hoe een Pools-joods-Nederlands meisje een nationale vedette werd en wat er achter de sprankelendste lach verborgen gaat. Ik heb mezelf lang een fout mens gevoeld. Een onwelkom kind, een halfbakken echtgenote, een tekortschietende moeder, een gebrekkige actrice,' zei Sylvia de Leur. Om daaraan te ontkomen dook ze in haar verleden en onderging ze opnieuw wat ze jarenlang had verdrongen. Haar jeugd in het Poolse Breslau bij haar grootouders was ongelukkig ; oma strafte haar met de Peitsche, en Sylvia's ouders (violist en prima ballerina) waren voortdurend op tournee. Eenmaal verenigd raakte moeder aan de drank en werd hatelijk. Sylvia leerde dansen, acrobatiek, zingen en goochelen, en trad al spoedig op. Ze speelde voor de Russen terwijl haar dorpsgenoten werden gemarteld. Keuze had ze niet en ze moest blijven lachen. Na de oorlog, die ze in allerlei verschrikkelijke vormen meemaakte, vluchtte ze met haar ouders naar Nederland. Hier zou ze later succes en roem oogsten, maar ze liep ook diepe wonden op. Ze vertelt het allemaal in Balanceren met bagage, haar levensverhaal.