Boeken
Kwikzilver (2010) Van Paul Harding
Romans
159 pagina's
De oude George Washington Crosby ligt op sterven, omringt door zijn liefhebbende familie. Tussen waken en slapen, leven en dood, denkt George aan zijn kindertijd. Aan zijn vader Howard die altijd op pad was als ketellapper en handelsreiziger. Aan diens epileptische aanvallen, zo hevig dat hij George een keer in zijn hand beet, tot op het bot. Aan de dag dat Howard ontdekte dat zijn vrouw hem in een inrichting wilde laten opnemen, en hij niet meer thuiskwam. Kwikzilver is het intieme verhaal van een vader en een zoon, van liefde en verlies, van de pracht van de natuur en de wreedheid van de mens.
Uitgever: QueridoISBN: 9789021437910
Toegevoegd door Diana
Stem hier:
4,00 / 1 stemmen
4,00 / 1 stemmen
Dizzie waardering:
3 / 5
Dizzie recensie
George Washington Crosby is oud en des levensdagen moe. Omringd door zijn kinderen en kleinkinderen ligt hij op zijn sterfbed en haalt herinneringen op aan zijn kindertijd. Over George zelf komen we weinig te weten, behalve dat hij een expert is op het gebied van antieke klokken en is opgegroeid in een afgelegen dorpje in Amerika met een nogal strenge, afstandelijke moeder en een vader die de kost verdiende als marskramer. Het gezin heeft het bepaald niet breed en de zorgen zijn groot, want vader Howard lijdt aan epilepsie. Als hij ontdekt dat zijn vrouw van plan is om hem naar een gesticht te sturen, neemt Howard de benen.
Het grootste deel van het boek gaat, gek genoeg, niet over George of diens ervaringen maar over Howard. Het meeste wordt ook verteld vanuit Howards perspectief en niet vanuit dat van George. Die keuze van de schrijver begrijp ik niet helemaal, want George komt op deze manier nooit echt dichterbij terwijl Howard ook een wat raadselachtig figuur blijft. De schrijver weet met poëtische volzinnen het ongrijpbare tastbaar te maken: vluchtige mijmeringen, vage herinneringen, schrijnende gevoelens, zintuiglijke gewaarwordingen. Bijna iedere zin is een kunststukje op zich, dat niet zomaar even vluchtig gelezen maar ten volle opgenomen wil worden. Hoe knap en welluidend ook, op een bepaald moment begint dit gegoochel met taal wel een beetje te irriteren. Zinnen duren soms wel een hele alinea waardoor ze een eigen leven gaan leiden en je halverwege al bijna niet meer weet waar het nu allemaal om begonnen was. Mede hierdoor krijgt het verhaal een erg fragmentarisch karakter. Is dat erg? Op zich niet. Het vereist gewoon een andere, meer aandachtige manier van lezen. Geen roman waar je even snel doorheen leest, maar een sfeervol verhaal om echt voor te gaan zitten, om rustig op je in te laten werken.
Reacties
Sandra ,
4 / 5
Een boek vol met prachtige zinnen en interessante personages. Ik heb erg genoten van de beschreven sferen en details. Je maakt veel sprongen in de tijd maar het verhaal blijft intiem en geloofwaardig. Mooi!
Melden
