Boeken
De Gekwelde man (2010) Van Henning Mankell
Website:www.henningmankell.com
Thriller
608 pagina's
Hakan van Enke, een gepensioneerde hooggeplaatste zeeofficier, verdwijnt tijdens zijn ochtendwandeling in het Liljanswoud nabij Stockholm. Het is winter en hij heeft net zijn vijfenzeventigste verjaardag gevierd. Voor Kurt Wallander wordt dit een hoogstpersoonlijke kwestie: Von Enke is namelijk de schoonvader van zijn dochter Linda. Sommige sporen wijzen in de richting van het verleden, naar de tijd van De Koude Oorlog, extreem-rechtse groeperingen en huurmoordenaars uit voormalig Oost-Europa. Vooral gebeurtenissen in het begin van de jaren tachtig spelen een belangrijke rol, toen Russische onderzeeërs er herhaaldelijk van werden beschuldigd de Zweedse territoriale wateren binnen te dringen. Wallander beseft dat hij mogelijk een gigantisch geheim op het spoor is dat betrekking heeft op de volledige naoorlogse geschiedenis van Zweden. Terwijl hij het hoofd breekt over de ware toedracht verschijnt er een nog veel donkerder wolk aan de horizon.
Uitgever: De GeusISBN: 9789044515244
Toegevoegd door Diana
Stem hier:
4,40 / 10 stemmen
4,40 / 10 stemmen
Reacties
snip,
4 / 5
Het is een prachtig boek, maar toch lang niet zoals vele van zijn andere boeken. Het verhaal is wat uitgekauwd, het had in 100 tot 200 pagina's korter gekund. Op een bepaald moment begon ik me ook te irriteren aan Wallander, hoewel ik ook weer medelijden met hem had en hem wilde volgen tot het eind.
Oftewel, ik heb boeken over Wallander met vijf duimpjes gewaardeerd, maar dat geef ik dit boek niet. Vier duimpjes zijn echter nog steeds goed!
MeldenDorien66,
5 / 5
Het afscheid van Kurt valt mij erg zwaar.
Inderdaad is het verhaal rondom de vermissingen niet het meest boeiende dat Mankell ooit geschreven heeft, maar de uitwerking van Kurt's karakter is zo pakkend, dat het me oprecht verdriet doet dat ik nooit meer wat over hem zal lezen. Het is een afscheid van een goede vriend.
Meldenpeanuts,
niet gestemd
De allerlaatste Kurt Wallander. Dat is triest. Wallander is een begrip en je hebt hem jaren gevolgd.
Voor mij is deze 10e bepaald niet de beste.
Het verhaal boeide me matig en de ontknoping ervan verbaasde mij niet.
Ik vond het ook storend dat verwezen werd naar (bijna alle) eerdere boeken/zaken van Wallander.
Mankell zet de oude Wallander wel weer prachtig neer! Zowel op het bureau, waar zijn prominente voortrekkersrol uitgespeeld lijkt, als privé. De band met dochter Linda en kleindochter Klara; het getob over zijn gezondheid en zijn angst voor de dood: allemaal zo mooi en herkenbaar beschreven.
Als afsluitend boek en overzicht van een grote periode van Wallander is het prima. Ik zou het niet hebben willen missen, maar dan vooral als fan van Kurt en van de schrijfstijl van Mankell.
Meldenyskonyn,
niet gestemd
Vijf jaar na de laatste 'echte' Wallander (De blinde muur) voltooide Henning Mankell in 2009 de tiende - en volgens hem laatste - thriller over Kurt Wallander: De gekwelde man. Omdat ik al een aantal jaren alleen Wallanders had gekeken (op tv en in dvd) was het weer even wennen om er eentje te lezen. Met hond Jussi (die meer bij de buren logeert dan bij zijn baas woont) en als opa van Linda's dochter Klara is het opnieuw een genot om speurder Kurt Wallander bezig te zien, al begint hij steeds meer kwaaltjes te vertonen. Niet alleen zijn suikerziekte, maar met name zijn toenemende vergeetachtigheid komt hem niet echt ten goede. Maar het boek is - misschien juist door die mankementen en het besef van Wallander's 'eindigheid' - van een unieke schoonheid. Vaak had ik door de talrijke inkijkjes (en flashbacks) in Wallanders leven en geest het idee dat ik een roman zat te lezen. Zonder afbreuk te willen doen aan de unieke manier waarop Mankell ons meeneemt in het oplossen van de twee moorden die centraal staan in het boek. Want hoe Wallander uiteindelijk de misdaden oplost (en Mankell ons van zeer dichtbij laat delen - detail voor detail - in deze ontwikkeling), getuigt wederom van grote kwaliteit. Cruciaal daarin is de stelling 'dat je verklaringen soms moet zoeken in precies de tegenovergestelde richting dan waarin je zoekt.' Wallander komt na lang op het verkeerde spoor te hebben gezeten, uiteindelijk tot het juiste inzicht. Hij komt ook een beetje in het reine met zichzelf, met zijn Letse ex-vriendin Baiba en zelfs met zijn overleden vader. De enige die hem voortdurend op zijn huid blijft zitten en hem slechts zelden met zijn leugens laat ontsnappen, is zijn dochter Linda. Haar zwangerschapsverlof is aan het eind van het boek over en hopelijk wil Henning Mankell haar het estafettestokje laten overnemen, nu Kurt Wallander gaat rentenieren. Want helemaal zonder Wallanders verder, nee, dat is niks.
Meldenopfietse,
5 / 5
Dit is echt het laatste deel over inspecteur Wallander. Jammer.
Kurt Wallander krijgt privé te maken met twee vreemde vermissingen. Wallander zou Wallander niet zijn als hij dat, ondanks zijn gezondheidsproblemen, niet tot op de bodem gaat uitzoeken. Het boek leest weer lekker weg mede door de goede opbouw. Een aanrader.
Melden
