Van Henning Mankell
Website:www.henningmankell.com
Thriller
608 pagina's
Hakan van Enke, een gepensioneerde hooggeplaatste zeeofficier, verdwijnt tijdens zijn ochtendwandeling in het Liljanswoud nabij Stockholm. Het is winter en hij heeft net zijn vijfenzeventigste verjaardag gevierd. Voor Kurt Wallander wordt dit een hoogstpersoonlijke kwestie: Von Enke is namelijk de schoonvader van zijn dochter Linda. Sommige sporen wijzen in de richting van het verleden, naar de tijd van De Koude Oorlog, extreem-rechtse groeperingen en huurmoordenaars uit voormalig Oost-Europa. Vooral gebeurtenissen in het begin van de jaren tachtig spelen een belangrijke rol, toen Russische onderzeeërs er herhaaldelijk van werden beschuldigd de Zweedse territoriale wateren binnen te dringen. Wallander beseft dat hij mogelijk een gigantisch geheim op het spoor is dat betrekking heeft op de volledige naoorlogse geschiedenis van Zweden. Terwijl hij het hoofd breekt over de ware toedracht verschijnt er een nog veel donkerder wolk aan de horizon.
Uitgever: De GeusISBN: 9789044515244
Toegevoegd door Arthur
4,33 / 15 stemmen
Ik had nog niet eerder een boek van de Wallander-reeks gelezen, maar ik moet zeggen dat ik van dit boek heb genoten. Maar dan niet zozeer vanwege Wallanders zoektocht naar het waarom van von Enke´s verdwijning en de dood van diens vrouw als wel vanwege de mooie beschrijvingen van het gevoelsleven van inspecteur Wallander.
Kurt Wallander wordt ook een dagje ouder en dat ondervindt hij dan ook aan den lijven. Regelmatig vervalt de hoofdpersoon in overpeinzingen over de loop die zijn leven heeft gehad en hoe hij zijn laatste levensfase denkt door te brengen. De schrijver heeft bij mij hiermee een gevoelige snaar weten te raken. Enkel en alleen daarom al is dit boek het lezen waard!
MeldenPaulus,
Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen.Een van de betere Wallanders, zeer indringend. Heeft er mogelijk ook mee te maken dat ik me in dezelfde levensfase bevindt als Kurt Wallander in deze 'De Gekwelde Man': in de herfst van zijn carriere, pensioen in zicht en kampend met allerlei ongemakken die de ouderdom met zich meebrengt.
De manier waarop Mankell afscheid neemt van zijn zo beroemde en succesvolle romanpersoon is zonder meer weergaloos (kippevel-moment): "De schaduw verdiepte zich. Langzaam zou Kurt Wallander vedwijnen in de duisternis die hem een paar jaar later definitief naar het lege universum zou sturen dat alzheimer heet."
Meldensnip,
Het is een prachtig boek, maar toch lang niet zoals vele van zijn andere boeken. Het verhaal is wat uitgekauwd, het had in 100 tot 200 pagina's korter gekund. Op een bepaald moment begon ik me ook te irriteren aan Wallander, hoewel ik ook weer medelijden met hem had en hem wilde volgen tot het eind.
Oftewel, ik heb boeken over Wallander met vijf duimpjes gewaardeerd, maar dat geef ik dit boek niet. Vier duimpjes zijn echter nog steeds goed!
MeldenDorien66,
Het afscheid van Kurt valt mij erg zwaar.
Inderdaad is het verhaal rondom de vermissingen niet het meest boeiende dat Mankell ooit geschreven heeft, maar de uitwerking van Kurt's karakter is zo pakkend, dat het me oprecht verdriet doet dat ik nooit meer wat over hem zal lezen. Het is een afscheid van een goede vriend.
Meldenpeanuts,
De allerlaatste Kurt Wallander. Dat is triest. Wallander is een begrip en je hebt hem jaren gevolgd.
Voor mij is deze 10e bepaald niet de beste.
Het verhaal boeide me matig en de ontknoping ervan verbaasde mij niet.
Ik vond het ook storend dat verwezen werd naar (bijna alle) eerdere boeken/zaken van Wallander.
Mankell zet de oude Wallander wel weer prachtig neer! Zowel op het bureau, waar zijn prominente voortrekkersrol uitgespeeld lijkt, als privé. De band met dochter Linda en kleindochter Klara; het getob over zijn gezondheid en zijn angst voor de dood: allemaal zo mooi en herkenbaar beschreven.
Als afsluitend boek en overzicht van een grote periode van Wallander is het prima. Ik zou het niet hebben willen missen, maar dan vooral als fan van Kurt en van de schrijfstijl van Mankell.
Melden
