Boeken
Op klaarlichte dag (2010) Van Simone van der Vlugt
Website:www.simonevandervlugt.nl
Literaire thrillers
280 pagina's
Een jonge vrouw, Nathalie, is op de vlucht voor haar gewelddadige ex-vriend. Het kost haar al haar vindingrijkheid om uit zijn handen te blijven. Maar Nathalie is niet alleen op de vlucht voor hem. Ook de politie wil haar spreken, in verband met de moord op haar beste vriendin. Een toevallige ontmoeting tussen Nathalie en rechercheur Julia Vriens brengt de zaak in een stroomversnelling. Nathalie heeft inmiddels een nieuwe identiteit aangenomen en Julia heeft geen idee met wie zij te maken heeft. Maar als Nathalies ex op het toneel verschijnt, verandert dat. Dan blijkt dat niets is wat het lijkt.
Uitgever: AnthosISBN: 9789041415325
Toegevoegd door Arthur
Stem hier:
3,44 / 73 stemmen
3,44 / 73 stemmen
Dizzie waardering:
2 / 5
Dizzie recensie
Nathalie, die onder deze nieuwe identiteit schuilgaat, heeft haar gewelddadige vader ingeruild voor een man met losse handjes en een schimmige werkkring. Als blijkt dat ook de zeven maanden oude baby Robbie niet veilig is gaat ze zelf door het lint en verlaat, met Robbie, de boerderij in Brabant in de veronderstelling dat ze haar vriend Vincent van Assendelft dodelijk verwond heeft. Een doodgewone binnenkomer, in fictieland wel te verstaan. Maar er schuilt meer achter dit tafereel. Nathalie blijkt getraumatiseerd door hetgeen ze heeft meegemaakt en verzeilt in een situatie met verstrekkende gevolgen als voor haar een grens wordt bereikt.
Dat de lezer door de auteur op de hoogte wordt gebracht wie verantwoordelijk is voor wat er gaandeweg plaatsvindt en de uitkomst ervan, maakt het allemaal niet bijster spannend meer. We weten ook door de flaptekst dat de op de vlucht geslagen Nathalie uiteindelijk rechercheur Julia tegen het lijf loopt dus heeft deze reis die haar naar Italië voert dan zin vraag je je af. Het voegt in ieder geval niets toe. Daarbij bevindt ze zich in een handomdraai weer in eigen land en gaat nota bene terug naar waarvandaan ze is vertrokken. Door middel van een geplaatste zender weet Vincent eenvoudig haar gangen na te gaan en ook Nathalie komt erachter dat ze op deze wijze niet ongezien blijft. Waarom, als ze toch zo gehard is als dat de auteur wil dat ze overkomt, ontdoet ze zich dan niet direct van alle spullen die ze heeft meegenomen?
Ze blijft nog lang doorrijden in een auto die ze later noodgedwongen achter moet laten en ontdoet zich eerst van een en later pas van een andere reistas waar vermoedelijk de zender in zit, omdat dit de enige overgebleven spullen van het thuisfront zijn.
De aanval op haar zus Cécile en zwager Edwin komt amateuristisch over net als Nathalie zelf. Ze gedraagt zich als een kip zonder kop verre van geloofwaardig. De positie waarin ze Robbie menig keer brengt roept vraagtekens op, want je legt een kind niet voor de passagiersstoel op de grond terwijl je met hoge snelheid door bochtige wegen scheurt. En zo zijn er meer punten die de auteur beter anders had kunnen neerzetten of beter had kunnen afronden. Een voorval op bladzijde 141 is ronduit ongeloofwaardig te noemen.
Het verhaal speelt zich af in de midzomer en het is warm. Niemand die een kind, al dan niet van jezelf, een seconde te lang in een auto achterlaat. Hier gebeurt het menigmaal. Het personage wordt er ook zélf nog op gewezen, maar wordt daar niet warm of koud van. En ook al blijkt Nathalie over een zekere meedogenloosheid te beschikken, de sympathie en begrip van de lezer wint ze er niet mee.
Het boek zit boordevol zaken die we eigenlijk al genoeg in boeken tegenkomen. Aantrekkingskracht op de werkvloer, hoewel dit keer wat gecompliceerd, een wraakmotief en op de vlucht voor een partner bijvoorbeeld. Hoewel we een goede indruk krijgen van de verhoudingen en de reden dat Nathalie de benen neemt – moederlijk instinct en de bekende druppel– en hoe begrijpelijk dit ook is, de uitwerking ervan blijft ver onder de maat, de spanning is ver te zoeken en het slot weinig tot niet verrassend.
Op klaarlichte dag zou het als jeugdboek misschien prima doen, maar wij verwachten intussen toch wel iets meer van Simone, die zich nog altijd als een van de beste vrouwelijke thrillerauteurs van ons land mag noemen. Een vlotte pen, wat ze zeker bezit, is erg prettig maar het moet niet zo zijn dat het verhaal de reden is dat je er met een zucht doorheen bent. Niet overtuigend gebracht voor een auteur van dit formaat, al zullen de vele liefhebbers van van der Vlugt’s boeken dit zeker bestrijden.
Reacties
kimmie1294,
2 / 5
Ik vermaak me altijd prima met de boeken van Simone van der Vlugt, haar boeken geef ik altijd 4 of 5 duimpjes. Maar dit boek niet.
Ik vond het helemaal niet spannend en veel dingen waren naar mijn mening te toevallig en daardoor ook ongeloofwaardig. Verder vond ik dit verhaal te simpel geschreven en de karakters te weinig uitgediept.
Ik vind het daarom absoluut geen literaire thriller. Maar blijkbaar mag elk boek met een vleugje spanning zich ''literaire thriller'' noemen, aangezien ik de laatste tijd heel veel ''literaire thrillers'' zonder inhoud tegenkom.
Daarnaast heeft van der Vlugt wel een vlotte schrijfstijl en dat zorgt ervoor dat je het boek zo uit hebt.
MeldenElseMieke,
4 / 5
Het is al een tijdje geleden dat ik dit boek heb gelezen. Ik vond het een lekker spannend boek wat me erg boeide. Alleen de ontmoeting tussen Julia en Nathalie op het kerkhof is wel heel erg toevallig, op het onwaarschijnlijke af.
Toch 4 handjes omdat ik het met zeer veel plezier heb gelezen.
MeldenBas57,
4 / 5
Een jonge vrouw, Nathalie, is op de vlucht voor haar gewelddadige ex-vriend (Vincent). Het kost haar al haar vindingrijkheid om uit zijn handen te blijven. Maar Nathalie is niet alleen op de vlucht voor hem. Ook de politie wil haar spreken, in verband met de moord op haar beste vriendin.
Een toevallige ontmoeting tussen Nathalie en rechercheur Julia Vriens brengt de zaak in een stroomversnelling. Nathalie heeft inmiddels een nieuwe identiteit aangenomen en Julia heeft geen idee met wie zij te maken heeft. Maar als Nathalie haar ex Vincent op het toneel verschijnt, verandert dat. Dan blijkt dat niets is wat het lijkt, zijn dit wel werkelijk hun echte namen.
Ik zat middenin het verhaal toen mijn vrouw me erop wees dat ze al diverse malen mij een vraag had gesteld waar ik totaal geen respons op gaf, nu ben ik aan beide oren behoorlijk doof! Maar ook deze keer heb ik met verbijstering de bladzijden voor me verslonden. Inderdaad, in “Op klaarlichte dag” is niets wat het lijkt. Wat is er precies aan de hand tussen Julia en haar collega Sjoerd? Wat heeft Vincent allemaal op zijn geweten en wie is Nathalie eigenlijk?
In het begin lopen er twee verhaallijnen door elkaar: het onderzoek dat Sjoerd en Julia doen naar de moord op Nathalie’s vriendin en Nathalie’s vlucht naar Italië en halsoverkop weer terug naar Nederland – met een baby op de bodem bij de voorstoel van de auto tussen twee tassen geklemd (is wat onwerkelijk). Precies als het onderzoek doodloopt en Nathalie uit handen van haar ex lijkt te blijven, komt daar een derde verhaallijn bij. Want hoe onschuldig is Nathalie en wat is haar rol in het geheel?
Ondanks dat sommige stukjes niet geloofwaardig over komt is dit boek echt een aanrader. Niet alleen als je fan bent van thrillers, maar ook als je eindelijk eens een thriller wilt uitproberen van een schrijfster van eigen bodem.
Meldenverwijderd 7010,
4 / 5
Ik vond het een lekker boek met voldoende spanning,misschien wat ongeloofwaardig op sommige momenten maar ik geef het boek toch vier sterren omdat ik het een boeiend boek vond.
MeldenPuk,
3 / 5
Lectuur voor aan het zwembad: een ongeloofwaardig verhaal wat toch nieuwsgierig maakt naar de afloop.
Melden
