Boeken
Serena (2008) Van Ron Rash
Romans
Engels
371 pagina's
The year is 1929, and newlyweds George and Serena Pemberton travel from Boston to the North Carolina mountains where they plan to create a timber empire. Although George has already lived in the camp long enough to father an illegitimate child, Serena is new to the mountains--but she soon shows herself to be the equal of any man, overseeing crews, hunting rattle-snakes, even saving her husband's life in the wilderness. Together this lord and lady of the woodlands ruthlessly kill or vanquish all who fall out of favor. Yet when Serena learns that she will never bear a child, she sets out to murder the son George fathered without her. Mother and child begin a struggle for their lives, and when Serena suspects George is protecting his illegitimate family, the Pembertons' intense, passionate marriage starts to unravel as the story moves toward its shocking reckoning. Rash's masterful balance of violence and beauty yields a riveting novel that, at its core, tells of love both honored and betrayed.
Uitgever: EccoISBN: 9780061470844
Toegevoegd door prowisorio
Stem hier:
4,75 / 12 stemmen
4,75 / 12 stemmen
Reacties
elbert1958,
5 / 5
Het verhaal begint als George Pemerton zijn kersverse bruid Serena toont aan het 100 koppige personeel van houtzagerij Pemerton, of eigenlijk al daarvoor bij de confrontatie met Rachel die een kind van hem draagt op het perron waar ze aankomen.
Het is al gauw duidelijk wie de macht grijpt in deze gemeenschap namelijk Serena, zij schuwt geen enkel middel om te tonen wie het voor het zeggen heeft,zelfs echtgenoot danst naar haar pijpen.
Er is slechts 1 tekomtkoming, de bezegeling op het huwelijk met een kind, terwijl er inmiddels wel een kind geboren is van George bij Rachel, dat vormt de basis van dit prachtige boekwerk.
Het verhaal komt wat laat op gang, maar dat wordt ruimschoots goed gemaakt in het tweede gedeelte van het boek, er volgt een zowel onverwacht als boeiend slot van het boek.
In het begin dacht ik even wat moet ik hiermee, maar gelukkig heb ik doorgezet en bleek het toch een super mooi boek.
Meldenmaria,
5 / 5
Een fascinerend boek inderdaad. Eens met de mensen hieronder.
Deze houthakkers uit de twintiger jaren hebben een zwaar, hard leven wat menigeen met de dood moet bekopen. En zeker wanneer de leiding van het bedrijf berust bij houtmagnaten zoals de Pembertons, op weg naar de macht. Vooral Serena is een nietsontziende vrouw die nergens voor terugschrikt. Alles en iedereen die haar dwars zit of het niet met haar eens is, wordt uit de weg geruimd.
Hoe de houthakkers zelf tegen hun ‘bazen’ aankijken, lees je via de gesprekken binnen de kapploeg van Snipes…
Verder is schokkend de totale verwoesting van het prachtige landschap van de Smoky Mountains. Lege berghellingen, opgedroogde beken en verdwenen dieren zijn het resultaat van jarenlang bomen kappen. Door Snipes wordt het landschap vergeleken met de slagvelden in Frankrijk aan het eind van de Eerste Wereldoorlog:
‘Dat er zo veel dood en kapot is gemaakt dat er nooit meer leven zal zijn. Zelfs voor de mensen die nog niet geboren waren toen het gebeurde, zou het zwaar worden. Alsof je wou proberen om op een begraafplaats te wonen’
Heel mooi taalgebruik, met een enkele uitzondering(bijvoorbeeld het gedicht wat Prowisorio hieronder aanhaalt is in het Engels vele, vele malen mooier) ook in vertaling wel vond ik.
Wanneer Rachel ergens in Nebraska rondloopt bedenkt ze: ‘Een landschap waar geen enkele koesterende berg uit oprees om je te beschutten. Ze had zich afgevraagd hoe mensen op zo’n plek konden wonen. Hoe kon je niet het gevoel hebben dat alles, zelfs je eigen hart, blootlag?’ Prachtig gezegd toch?
Meldendekentje,
4 / 5
Ik kan me alleen maar aansluiten bij de mooie reacties op dit boek. (Of het een slechte vertaling is geweest kan ik niet beoordelen, dan zou ik de Engelse versie ook moeten lezen.)De gedachtengang van arbeiders in een houthakkerswereld wordt mooi beschreven. De nietsontziende wreedheid van Pemberton maar met name van "she-devil" Serena wordt steeds benauwender. Ik vond het boek tot en met blz. 300 kabbelen (positief bedoeld) en daarna komt het boek in een soort stroomversnelling, niet meer weg te leggen. 
MeldenPaulus,
4 / 5
Fascinerend boek over een houthakkerskamp in de jaren rond de grote beurskrach van 1929. Je zou kunnen zeggen dat de eerste driehonderd pagina's een beetje kabbelen, maar het is nooit saai. Integendeel, je krijgt een mooie inkijk in het gruwelijke leven van de houthakkers. Een mensenleven is weinig waard. Ook de natuurbeschrijvingen van Ron Rash zijn de moeite waard. Tsja, en dan de hoofdpersonen, het echtpaar Pemberton, Amerikaanse houtmagnaten. Zelden een meedogenlozer stel beschreven zien worden. Vooral Serena is een spijkerhard takkenwijf... 
Meldenanita40,
5 / 5
Poeh hé, wat een verhaal! Heel indrukwekkend debuut over het leven in de houthakkerskampen in de twintiger jaren in Amerika. Wat was het leven hard: 6 dagen per week 11 uur per dag werken voor een schijntje, met elke dag de kans dat je de dag niet overleeft. En ook het gemak waarmee ze hele bossen wegkappen, onvoorstelbaar.
Het verhaal hield me in zijn greep vanaf de eerste bladzijde. Het leest als een trein en ik had geen last van een slechte vertaling. Ook de coda op het eind vond ik toch wel prettig, zo weet je dat er toch nog iets van gerechtigheid heeft plaatsgevonden. Een aanrader!!
Melden