Indrukwekkende en uitvoerige roman in vier grote delen, eigenlijk gebaseerd op een proces, dat in 1825 heeft plaatsgevonden in Kaapstad. Aan de hand van twee levens, van een blanke en een zwarte die als kinderen samen opgroeiden, schildert de auteur het ruwe leven van de blanke mens in Zuid-Afrika in die tijd. De boeren zien in de ondergeschikte positie van de vrouw en de zwarten de verborgen betekenis van Gods beschikking. De auteur laat steeds de verhoudingen zien door de ogen van de onderscheiden persoonlijkheden: de dominante vader, een soort oudtestamentische patriarch; de slaaf, de verkrachte slavin; broers en aangenomen dochter. Een buitengewoon indrukwekkende beschrijving van een epische kracht, oerkracht van het oerwoud en van de tale Kanaans, gruwelijk in zijn konsekwenties. De bijbel wordt voortdurend uitgelegd in het verlengde van de opbrengst van het boerenbedrijf. Menselijkheid telt niet.