Boeken
Oorlogskind (2009) Van Camilla Läckberg
Website:www.camillalackberg.com
Literaire thrillers
464 pagina's
Oorlogskind is de vijfde thriller over politieagent Patrik Hedström en Erika Falk. Deze keer draait het verhaal over Erikas moeder: waarom heeft zij al die jaren een oude nazi-medaille bewaard? Met die vraag blijft Erika worstelen. Uiteindelijk besluit ze de gepensioneerde geschiedenis leraar Erik Frankel te bezoeken, een expert op het gebied van onderscheidingen. Maar Frankel gedraagd zich vreemd en geeft ontwijkende antwoorden. Twee maanden later is hij dood, vermoord. Erika is geschokt. Als zij de dagboeken van haar moeder leest, wordt onthuld waarom haar moeder nooit een band met haar dochters kon opbouwen en waarom ze veranderde van een lieve, zachtaardige vrouw in de kille, afstandelijke moeder die ze was.
Uitgever: AnthosISBN: 9789041413857
Toegevoegd door Diana
Stem hier:
4,45 / 33 stemmen
4,45 / 33 stemmen
Dizzie waardering:
4 / 5
Dizzie recensie
Oorlogskind is het vijfde boek met hoofdrolspelers Erica Falck en Patrik Hedström. Ze wonen in Fjällbacka, het kleine en bij de lezers inmiddels bekende plaatsje aan de Zweedse westkust. Erica schrijft boeken over moordzaken Patrik is inspecteur bij de recherche in het nabijgelegen Tanumshede. Het verhaal gaat dat de auteur de karakters van deze personen gebaseerd heeft op haarzelf en haar toenmalige vriend.
Vanaf de eerste alinea weet je wat voor vlees je in de kuip hebt. Een dode man, luguber omschreven in de hoedanigheid waarin hij wordt aangetroffen. Het onderhuidse venijn is er direct. Het verhaal concentreert zich rond Erica's moeder die een nazi-medaille in haar bezit heeft waar nogal wat geheimzinnigheid over bestaat. De dode, de historicus Erik Frankel, waarmee het boek begint, is de man die Erica opzoekt in de hoop zo wat meer te weten te komen over de herkomst van dit opmerkelijke stuk. Twee maanden later is Frankel vermoord. Ze komt erachter dat diens dood samenhangt met de waarheid rond de medaille dat niet boven tafel mag komen. Erica gaat op onderzoek en komt aan de weet dat haar moeder, die qua karakter in de loop der jaren erg is veranderd, en Erik Frankel elkaar hebben gekend. Maar daarmee zijn haar vragen nog niet beantwoord, er komen er alleen maar meer bij.
Met de titel van het boek worden kinderen bedoeld die in de Tweede Wereldoorlog bij Noorse vrouwen werden verwekt door Duitse soldaten. De vraag voor de lezer is dan ook op wie dit van toepassing is.
De schrijfster staat bekend om haar vaste schrijfpatroon in de opbouw van haar verhaal en de latere ontwikkeling ervan. Ze laat de lezer meedenken maar wil zelf niet teveel uit handen geven. Deze enigszins voorspelbare trant zet zich ook in dit boek door, al weet ze door haar kundigheid van schrijven alles op een overtuigende wijze tentoon te spreiden. Ze heeft veelal de neiging om veel personages te laten opdraven en families op te blazen tot buitenproportioneel. Dit maakt dat de lezer gebukt gaat onder de vele namen en moeite heeft ze te rangschikken. Ook hun privéleven en de vele sores, emoties en achterliggende gevoelens worden niet vergeten. In Oorlogskind weet ze zichzelf in toom te houden en dat maakt dit, overigens heerlijk dikke boek, een ware traktatie om te lezen. Ze schrijft meeslepend en weet het niveau ook dit keer weer vast te houden en weet ons moeiteloos mee te nemen naar het decor waar het verhaal zich afspeelt.
Op deel zes, in het Engels The Mermaid geheten, is het nog even wachten. Of de auteur daarna een nieuwe weg inslaat is nog niet duidelijk. Wel hopen we dat ze haar manjefieke schrijfwijze vast weet te houden want hiermee heeft ze zich een vaste plek verschaft tussen de vele goede auteurs die Scandinavië rijk is.
Reacties
Supermi,
5 / 5
Wat een geweldig, boeiend, spannend en verrassend verhaal. De verhaallijnen lopen prachtig inelkaar over, ze maken je nieuwsgierig en zorgen ervoor dat je niet kunt stoppen met lezen. Het boek houdt je tot het einde in spanning. Ik heb eerder boeken van Camilla Läckberg gelezen en was ook daarover enthousiast, vond het toen jammer dat ik niet bij eerste boek ben begonnen omdat de karakters in ieder boek terugkomen, maar in "Oorlogskind" heb ik daar totaal geen hinder van gehad, mischien ook omdat ik inmiddels de personages herkende. Toen ik het boek begon twijfelde ik nog even aan het aantal pagina's, 476 stuks, ik vond het wat veel, maar achteraf gezien hadden het er wel 800 pagina's mogen zijn. 
MeldenIrish lady,
5 / 5
Helaas, het 5de boek van Camilla Lackberg is alweer uit en ik heb er wederom van genoten! Ik geef zelden 5 duimpjes aan thrillers maar Oorlogskind heeft ze zeker alle vijf verdiend. Camilla heeft het weer voor elkaar. Spannend, ook de wisselingen tussen heden en verleden voorlopen soepel en het wordt langzaam aan ook duidelijk hoe sommige familieleden in elkaar zitten en je komt ook meer en meer te weten over hun verleden. Ook de verhaallijnen van WOII zijn zeer interessant. Kortom: top. Ik kijk al uit naar haar (voorlopig) ? laatste boek.
MeldenBrilslang,
4 / 5
Voor mij is dit het eerste boek van Camilla Läckberg. Ik heb het in één ruk van vier dagen gelezen. Een heerlijk boek.
Wat kan ik nog toevoegen aan wat er al over gezegd is?
Ik vind de schrijfstijl goed, en al die verschillende personen en karakters en de onderlinge relaties zijn stuk voor stuk intrigerend.
Waarom zijn de mensen geworden zoals ze zijn? Hoe komt dat? Wat heeft hen zo gemaakt? Wat is er allemaal gebeurd in hun leven?
Dat zijn vragen die me in het normale dagelijkse leven ook bezighouden.
Kortom: de kennismaking is zeer goed bevallen.
Ik heb al in de catalogus van de bieb gekeken of ze de andere titels van haar ook hebben. Uiteraard hebben ze die.
Dus die ga ik één voor één in willekeurige volgorde reserveren, want alles van deze schrijfster is (terecht) uitgeleend.
Meldenans,
5 / 5
"Oorlogskind" is het vijfde boek van Camilla Läckberg over Patrik Hedström en Erica Falck ,ik moet zeggen dat ik het een fantastisch boek vond.
Heden en verleden wisselen elkaar af en het boek blijft spannend tot het einde toe.
Het boek leest erg makkelijk,werkelijk super om te lezen!
MeldenFloratina,
niet gestemd
Camilla Läckberg, dat staat garant voor veel leesplezier. Al haar boeken, en dus ook Oorlogskind heb ik met veel plezier gelezen. Al in het eind van Zusje, haar vierde boek (na IJsprinses, Predikant en Steenhouwer), wordt 'verklapt' waar dit boek over gaat. Erica Hedström/Falck vindt tussen de spullen van haar moeder namelijk een oude nazi-medaille, en omdat ze niet weet wat die daar doet, en sowieso niet zo'n goede band met haar moeder had, gaat ze vervolgens op zoek naar het verhaal erachter. Ze laat de medaille zijn aan oudgeschiedenisleraar Erik Frankel, die een expert is op het gebied van de Tweede Wereldoorlog. Een paar maanden later wordt hij dood gevonden in zijn huis, hij lag er al een tijdje. Het blijkt dat Erik een van haar moeders, Elsy´s, jeugdvrienden was. Het verhaal gaat voor een groot deel over wat er zestig jaar eerder is gebeurd in Fjàllbacka. Na het lezen van dit boek moet ik zeggen dat Steenhouwer mijn favoriet blijft, en het was ook het eerste boek van haar dat mijn interresse trok, maar ik vond Oorlogskind wel beter dan Zusje. Er zaten in Oorlogskind wel een paar momenten die ik erg vergezocht vond, een vinding die wel erg gemaakt was. Dat vond ik hier en daar wel jammer. Maar Zusje vond ik soms erg voorspelbaar, en hoewel ik het hier ook wel in grote lijnen bij het goede eind had, vond ik het toch niet storend. En het boek was, zoals je kunt verwachten na het lezen van andere boeken van Camilla Làckberg, prettig om te lezen. Haar schrijfstijl is uitnodigend naar meer en haar verhalen zijn interessant om te lezen. Wel vind ik onderhand dat de persoonlijke rondslomp van de hoofdpersonen een wel heel groot deel inneemt van het verhaal. Er is geen duidelijke ´hoofddetective´ zoals bijv. bij Wallander of Frost, maar doordat er meerdere personages zijn, die al dan niet meespeuren, wordt het soms een beetje te veel. Conclusie; het is een goed boek, maar Steenhouwer blijft favoriet. Tot slot, het is me opgevallen dat de verwijzingen naar haar volgende boek nu al een stuk eerder te vinden zijn (+/- 150, dacht ik), want ik heb gehoord dat haar volgende boek, Zeemeermin, in April uitgaat komen (net op tijd voor mijn verjaardag!). En dan nog een klein detail; er is een fout in de vertaling geslopen of de schrijfster heeft niet zoveel kennis van dansen, want de basispas die wordt aangeleerd in de eerste salsales lijkt me niet erg realistisch, en wel erg pijnlijk.
Melden
