In 'Een droog wit seizoen' wordt het verbijsterende verhaal beschreven van een hachelijke speurtocht naar de waarheid van die blanke onder wijzer Ben du Toit. Een speurtocht door de beschaafde, christelijke jungle van de apartheid, naar de waarheid achter de zogenaamde zelfmoord van de zwarte Gordon Ngubeni – schoonmaker op de school van Du Toit – in een politiecel van de veiligheidspolitie in Johannesburg en naar de waarheid achter het spoorloos verdwijnen en de dood van diens zoon Jonathan na de rellen in Soweto in 1976. Ben du Toit is een gezagsgetrouwe, onopvallende man, die aanvanke lijk nog alle vertrouwen heeft in de veiligheidspolitie. Zijn hardnekkige pogingen om achter de waarheid te komen en 'de naam van Gordon te zuiveren' leiden echter al spoedig tot een steeds harder wordende confrontatie met de bewakers van de staatsveiligheid. Zij laten geen middel onbeproefd om zijn geduldig en geweldloos verzet tegen hun absolute macht te breken. Van huiszoeking en anonieme nachtelijke telefoontjes, vernielingen, aanslagen, een bombrief tot en met compro miterende foto's. Het ergste van alles: al de anderen die het slachtoffer worden van zijn zoeken naar de waarheid, omdat zij hem hebben geholpen, een tipje van de sluier die over de waarheid ligt hebben opgelicht. Ze sterven een gewelddadige dood, worden opgepakt, ver bannen of zijn opeens spoorloos verdwenen. Du Toit is geen diehard; hij blijft een gewone man die zijn plaats in de maatschappij wil behou den, maar hij vindt wel '...dat een mens één keer in zijn leven, maar één keer, genoeg geloof in iets zou moeten hebben om er alles voor te riskeren.' Hij riskeert inderdaad alles en blijft tenslotte alleen over. Zijn collega's, de dominee, zijn vrienden, zijn vrouw, zijn dochters laten hem in de steek. Ook de twee mensen die hem op zijn speurtocht door de wildernis vergezelden verdwijnen: de zwarte taxichauffeur Stanley moet onderduiken en de journaliste Melanie Bruwer, zijn vriendin, wordt verbannen. Zelfs bij de zwarten kan hij niet meer terecht. Na een levensgevaarlijke tocht door Soweto ontdekt hij: 'Ik ben blank. Dat is de kleine, de laatste, de angstaanjagende waarheid van mijn gebroken leven. Ik mag dan gehaat worden, uitgestoten en vervolgd en tenslotte vernietigd worden (door de blanke gemeenschap), niets kan van mij een zwarte maken. En zij die wel zwart zijn kunnen dus niet anders dan mij blijven wantrouwen.'