Boeken
Gone - Verlaten (2008) Van Michael Grant
Website:www.gone.nu.
Algemeen
494 pagina's
Tijdens een doodgewone schooldag ziet de veertienjarige Sam tot zijn verbijstering zijn leraar pal voor zijn ogen verdwijnen. Zomaar ineens… weg! Algauw blijkt dat iedereen die ouder is dan vijftien jaar op hetzelfde moment is verdwenen. Bovendien is er een ondoordringbare barrière rond de stad opgetrokken, waardoor internet, televisie en mobieltjes geen enkel signaal meer ontvangen. Een enorme chaos breekt uit. Er zijn geen artsen en politieagenten meer. En wie zorgt er voor de achtergebleven baby's? Net buiten de stad neemt Caine de leiding over zijn internaat en daarna ook over het stadje. In het begin weet hij enige orde te scheppen, maar gaandeweg voert hij met een aantal volgelingen een waar schrikbewind. Hoewel Sam helemaal geen leidende rol wíl, besluit hij ten slotte toch dat hij de kwaadaardige Caine en zijn terreurbende moet tegenhouden. En dat kan alleen als hij Caine uitschakelt. Maar intussen komt de dag dat hij zelf vijftien jaar zal worden steeds dichterbij.
Uitgever: Van Holkema & WarendorfISBN: 9789047506102
Toegevoegd door Arthur
Stem hier:
4,04 / 23 stemmen
4,04 / 23 stemmen
Reacties
faloesy,
niet gestemd
Geen poef, geen lichtflits, geen knal. Gewoon niets. Van het ene op het andere moment zijn alle leraren weg. En niet alleen de leraren, ook brandweermannen, politie en alle ouders zijn weg. Ben je 15 jaar of ouder? Dan verdwijn je. Gewoon weg. Waarheen? Dat weet niemand. Sam is 14 en het overkomt hem en zijn hele omgeving. Plotseling is er om hen heen een ondoordringbare muur. Je kan er niet overheen of onderdoor. Misschien is het zelfs een bol. Er ontstaat een enorme chaos. Winkels hebben geen personeel meer en worden leeggeroofd. Sam neemt de leiding op zich en probeert orde te herstellen. De allerkleinsten kunnen niet zonder ouders en hebben mensen nodig. De zieken hebben verzorging nodig en elk overgebleven kind moed om door te gaan. Zonder ouders is iedereen in paniek, maar hoe langer de verdwijning aanhoudt, hoe meer ze Sam als vader gaan zien. Dan komt Caine. Hij komt van een andere school, waar vooral pestkoppen en vreemde types op zitten. Caine is gevaarlijk. Hij geeft niet om het welzijn van de kinderen, alleen om macht.
Alsof dat nog niet genoeg is zijn er ook nog de ‘freaks’, de kinderen met een gave. Sam en Caine hebben ook een gave, en ontwikkelen die allebei snel. Het is niet gevaarlijk, totdat ze de gaves tegen elkaar gaan gebruiken. Een immense oorlog breekt uit. Kan Sam de chaos, die nog nooit zo groot is geweest, herstellen, zoals in het begin?
Ik vond het een ontzettend goed boek. De 494 bladzijden slepen je mee in het gevecht tussen goed en kwaad, is ontzettend spannend en heeft zelfs nog een romantisch tintje. Boven elk hoofdstuk staat het aantal uur en aantal minuten, die aangeven wanneer Sam 15 wordt. Hoe minder het wordt, hoe meer je wil dat Sam opschiet, zodat hij niet zelf ook verdwijnt. Dat hij iets verzint om aan de verdwijning te ontsnappen. Maar wat als dat niet lukt? Wat gebeurt er met de kinderen die overblijven? En Caine, wat gaat hij doen? Allemaal vragen die steeds ingewikkelder worden en steeds weer meer vragen oproepen. Gone is vanaf ongeveer 13 jaar, en wordt nog vervolgd door 5 andere delen, waarvan er 2 al in het Nederlands zijn.
MeldenClas,
4 / 5
Ik moest even in het verhaal komen maar daarna was het de moeite van het lezen zeker waard. Jongeren onder de 15 jaar die van het ene op het andere moment alleen achterblijven in een stadje. Ze moeten zichzelf zien te rooien met alle gevolgen van dien,sommige kinderen beschikken over bijzondere gaven. Bovendien is het stadje omgeven door een onzichtbare stroomafstotende muur. Aan de ene kant de kinderen van het stadje aan de andere kant Lana met haar hond Patrick en haar genezende gave.
MeldenSyl080770,
3 / 5
Het lezen van jeugdboeken is niet mijn gewoonte, maar ik ben na diverse aanbevelingen toch regelmatig aangenaam verrast door boeken die als doelgroep "jeugd" hebben (Harry Potter, de Twilight sage van Stephenie Meyer) dus heb ik met Gone nog maar eens een poging gewaagd. Het concept sprak me erg aan en het was ook zeker zo dat ik het boek geboeid heb gelezen, maar dit is toch écht wel een jeugdboek met bijbehorend niveau van taalgebruik en ongeloofwaardige acties. Misschien was ik ook wat teleurgesteld doordat ik "Gevangen" van Stephen King al had gelezen, een veel volwassener en sterkere variant van het opgesloten zitten in een koepel. Al met al lijkt het mij zeker een geweldig boek voor de jonge puber, maar voor mij was het het nét niet. Toch heb ik er een paar aangename uurtjes mee vermaakt, 3 duimpjes dus.
MeldenFloratina,
4 / 5
Ik had Gone: verlaten al heel vaak in de boekhandel zien liggen, en was er wel geintrigeerd door. Maar om de een of andere reden had ik het boek toch nooit gekocht. Maar toen was ik in Amsterdam en zag ik deze nieuwe pocketeditie voor 3,99 toen ik net op zoek was naar iets te lezen in de trein terug. Toen toch maar meegenomen.
Het verhaal gaat over een stadje waaruit plotseling iedereen ouder dan 15 verdwijnt. Als klap op de vuurpijl wordt het stadje ook nog van de buitenwereld afgesloten door een soort electrisch veld. Er onstaat een soort van chaos en de kwaadaardige Cain neemt er al snel de macht over. Maar niet als het aan Sam ligt.
Ik vond het boek wel leuk om te lezen, het las lekker snel weg, maar er waren moment dat ik het spoor een beetje bijster was. Er waren momenten in het boek dat er opeens compleet nieuwe dingen in het boek werden geintroduceerd, waarvan ik niet precies snapte wat ze daar deden. Misschien dat die antwoorden te vinden zijn in de volgende delen, want tot nu toe lijkt het voor mij dat de schrijver op deze manier zoveel mogelijk mensen wilde aanspreken. Het verhaal vond ik leuk om te lezen verder, het was niet altijd even origineel (maar dat vond ik niet echt storend). Ik ben alleen niet echt een grote fan van de schrijfstijl van Michael Grant. Het is niet dat het vervelend om te lezen is, maar als ik het vergelijk met bijvoorbeeld de Hongerspelen van Suzanne Collins dan vind ik dat haar boeken iets extra's hebben, omdat ze beter/leuker geschreven zijn. In beide boeken zitten er bijvoorbeeld dingen die best wel gruwelijk zijn, maar in de Hongerspelen wordt het zo omschreven dat het niet daarom gaat. Desondanks vond ik het een leuk boek om te lezen en de vervolgen wil ik ook graag lezen
MeldenSabine,
5 / 5
Ik was al geïntrigeerd door de flaptekst van dit boek maar vroeg me toch af of het iets voor me zou zijn. Wat ben ik blij dat ik het boek gekocht en gelezen heb. Alles komt in het boek voor, spanning, romantiek, drama.. etc.
Net als Sannetje1985 ben ik zeer benieuwd hoe het verder gaat met deze serie. Ik kan niet wachten in ieder geval!
Melden
