Boeken
Is dit een mens (1958) Van Primo Levi
Romans
225 pagina's
Autobiografisch relaas van een Italiaans-joodse chemicus die Auschwitz overleefde.
Uitgever: MeulenhoffISBN: 9789029079051
Toegevoegd door Flimflim
Stem hier:
4,62 / 34 stemmen
4,62 / 34 stemmen
Reacties
lente,
5 / 5
Een feitelijk verslag, zonder emotioneel te worden, over de meest gruwelijke wandaden van deze wereldoorlog, WOII. Primo Levi vertelt meermalen dat hij alles is verloren, ook zijn mens-zijn, maar zijn waardigheid klinkt toch nog goed in dit boek door. En zoals hij zegt: "Ik kan niet begrijpen, niet verdragen dat men een mens beoordeelt niet naar wat hij is, maar naar de groep waar hij toevallig toe behoort...". Deze wandaden/oorlogen zijn er nu ook nog steeds, daar word je je weer pijnlijk van bewust.
Meldenpeanuts,
niet gestemd
Natuurlijk weet je allemaal wel wat er is gebeurd in de concentratiekampen. Uit de geschiedenislessen op school, van de films en documentaires op tv.
Maar met dit boek begeef je je als het ware zelf in een kamp.
Heel bijzonder, vooral omdat Levi door zijn 'afstandelijke' (niet gelijk aan koele of kille) omschrijvingen juist veel meer indruk maakt dan hij gedaan zou hebben als hij het met meer emotionele lading had geschreven.
Gruwelijk hoe de dagen in de kampen verliepen.
Wat me vooral erg bij blijft is het feit dat de gevangenen alles is afgenomen: hun huizen, bezittingen, familieleden. Maar ook hun kleding, hun waardigheid, hun haren. En zelfs hun naam!
En het blijft niet te bevatten, wat de mensen elkaar kunnen aandoen!
Zeker een aanrader.
Meldenfannie,
5 / 5
Tja, want kan ik nog voor reactie toevoegen. Behalve te herhalen dat indringend verhaal is met geweldige schrijfstijl.
Verder wil ik iedereen aanraden 'Het Respijt' hierachter aan te lezen, want het verhaal is met dit boek nog niet af. Er volgt nog een hele omzwerving voordat Primo weer thuis is.
Meldenjcdlw,
4 / 5
Ik zie dat ik bij dit boek nog geen reactie heb geplaatst, hoewel ik het boek al een tijdje geleden heb gelezen.
Ik was erg onder de indruk van het verhaal. Het is te erg voor woorden wat er tijdens WO II is gebeurd. Vond het erg bijzonder dat iemand zo gedetailleerd zijn tijd in Auschwitz heeft kunnen beschrijven.
Ik heb er helemaal bewondering voor nadat ik in het boek "waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt" gelezen heb over de werking van het geheugen v.w.b. herinneringen....
Meldensini,
5 / 5
Lang geleden alweer dat ik dit boek (en andere boeken) van Levi las, maar imponerend was het allemaal wel. Niet alleen dit boek, maar ook (en mogelijk nog sterker) Het respijt, wat volgens mij een vervolg is. Ik herinner mij, naast de sfeer van extreme gruwelijkheid, vooral nog hoe diverse personages in extreme omstandigheden toch hun waardigheid en ethiek behielden, of dat althans met bewonderenswaardige volharding probeerden. Zeker, vaak gaat het allleen om overleven en niets dan overleven, maar toch vertikt o.a. de ik-figuur om zich te laten reduceren tot een niet meer denkend dier. En ik herinner mij (net als Sannetje) ook de beschrijving van hoe achter elk probleem weer een ander probleem schuilt, zodat er eigenlijk nooit zoiets is als probleemloos geluk, ook niet buiten het kamp. Maar ik herinner mij vooral de prachtige stijl van Levi, die ondanks de enorme zwaarte van het onderwerp toch een mooie lichtheid houdt. 
Melden
