Van Kim Moelands
Website:www.kimmoelands.nl
Literatuur overig
352 pagina's
Ademloos is niet alleen de toepasselijke titel van dit boek maar ook de manier waarop je het leest. Ademloos volg je de lijdensweg naar de dood van Ron, het levensmaatje van Kim. Zonder hem lijkt het leven alle aantrekkingskracht verloren te hebben. En het was al niet makkelijk, want Kim heeft dezelfde ziekte waar Ron aan sterft: Cystic Fibrosis, een rotziekte, die je letterlijk de adem beneemt, die je dagelijkse leven overheerst en waar je niet oud mee wordt. In Ademloos vertelt Kim hoe ze vecht tegen onbegrip en onvermogen, tegen horrorfilm-broeders in het ziekenhuis en hoe ze haar geliefde uiteindelijk verliest. Tijd om te rouwen wordt haar nauwelijks gegund. Haar eigen conditie is wankel en ze ontkomt niet aan ziekenhuisopname, zuurstofslang en rolstoel, niet aan de angst en niet aan de leegte. Ademloos is het verhaal van een grote liefde, van menselijke moed, doorzettingsvermogen en veel verdriet. Maar ook van levenslust en humor. Met deze twee ‘wapens’ gaat Kim het leven weer te lijf. Gelukkig is er Balou, die malle hond uit Bosnië, die met haar eigen trauma’s worstelt maar Kim haar onvoorwaardelijke liefde schenkt. Ook als tegenslagen het leven blijven kleuren, hebben ze oog voor dat kleine bloemetje, die vriendelijke postbode, die sexy buurman. En samen gaan ze ervoor…
Uitgever: Mistral UitgeverijISBN: 9789049950941
Toegevoegd door Arthur
4,08 / 64 stemmen
Wat een bijzonder aangrijpend verhaal. Het eerste deel is hartverscheurend en leest als een trein, het tweede deel is wat minder aangrijpend maar zeker niet minder triest. Kim beschrijft haar gevoelens op een bijzondere humorvolle manier, hoe triest dit verhaal ook is, je ontkomt soms niet aan een lach. Ik heb veel bewondering voor Kim, voor de manier waarop ze haar leven weer heeft opgepakt na de dood van Ron en de wijze waarop ze met haar verschrikkelijk ziekte omgaat. 
MeldenSabine,
In het begin vond ik het verhaal erg aangrijpend, over het verlies van Ron.
Alhoewel ik vond dat er erg veel dingen in voorkwamen als; schatje, lieverd, etc. Maar hier kon ik nog enigszins doorheen lezen.
Nadat Ron dood is zakt voor mij het verhaal finaal in, ik heb de laatste 50 bladzijdes zelfs alleen maar een beetje door gebladerd om te zien of er nog iets interessants kwam maar van echt lezen is het vanaf toen niet meer gekomen.
Nee het was niet echt mijn boek..
Omdat het verhaal wel goed en fijn leesbaar geschreven is toch 3 duimpjes.
Meldenmiekepiersma,
Een zeer interessant boek om wat meer te weten te komen van de taaislijmziekte.
Wat vreselijk dat Kim op zo'n jonge leeftijd haar man heeft moeten verliezen aan deze ziekte. Ik heb bewondering voor haar hoe ze zelf met haar ziekte omgaat en op de manier waarop ze zelfs nog humoristisch dit alles beschrijft.
Een indrukwekkend boek waar je af en toe een brok van in de keel krijgt.
MeldenInge1983,
Ik vond het verhaal van dit boek erg interessant. De taaislijmziekte is erg onbekend en door dit boek te lezen heb ik daar veel over geleerd. De schrijfstijl vond ik echter verschrikkelijk. zucht ik, zegt hij, zeg ik zachtjes, voegt hij er nog aan toe, verzucht ik... in 6 regels. doordringend aankijken, onderzoekend vragen, kordaat antwoorden, bezorgd zeggen, enthousiast klinken, er zijn gewoon te veel van dit soort gekunstelde constructies die op momenten dat ze gebruikt worden overbodig zijn, omdat emoties al duidelijk gemaakt zijn. Ik ergerde me er aan, maar het verhaal op zich is de moeite waard. MeldenClas,
Een waargebeurd verhaal, wist mijn emoties te prikkelen.
Heb heel wat traantjes laten vloeien.
Ik heb meegeleefd en had het boek zo uit, mede door haar schrijfstijl.
Wel kanttekeningen bij de beschrijving van haar schoonouders, soms erg hard, hoe die met hun verdriet om gaan, is zo heel anders dan Kim.
Echte liefde.....
Melden
